γαϊτανακι

keep on blogging!

12 Σχόλια

φωτό από εδώ (brianwilkins)

Σήμερα θέλω να μιλήσω λίγο για την Ελλάδα, λίγο για το μπλόγκινγκ, να μονολογήσω αφού τα λέω από μέσα μου, ας είναι γραμένα κι όλας….

Scripta Manes. Τα γραπτά μένουν.

Μένουν; Αλήθεια, τώρα, πόσα από ταγραπτά της bloσφραιρας μένουν; Μήπως είναι μια ουτοποία πια τουτη εδώ η «θεραπεία¨; Πρόσφατα βοήθησα την Κ να ξεκινήσει δικό της private blog. Ήθελε κάπου να γράφει τις σκέψεις της και να είναι σίγουρη οτι κανένας άλλος δεν θα μπορεί να τις διαβάζει. Ένα ημερολόγιο, δηλαδή, για τα μάτια της μονάχα. «και μετά τι γίνονται όλα αυτά τα γραπτά;» ρώτησε η Σ που έτυχε να μας ακούει να μιλάμε γιαυτό. «Χάνονται στο πουθενά» της απάντησε όλο χαρά η Κ. Για την ίδια ήταν μεγάλη ανακούφιση αυτό. Το ότι τα γραπτά μένουν την εγκλώβιζε. «Κι αν τα διαβάσει κάποιος κάποια στιγμή και τα παρερμηνεύσει;»  Ήταν και ο κύριος λόγος που μια ξεκινούσε και μια σταματούσε το ημερολόγιό της.

Υπάρχουν όμως και τα άλλα blog. Εκείνα που έχουν ξεκινήσει με την παραδοχή ότι θα διαβαστούν και από ανθρώπους που δεν ξέρεις, θέλεις και δε θέλεις, είναι ανοιχτά στο κοινό! Είμαι κι εγώ καινούρια blogger, μόλις κάποιους μήνες. Κοιτάζω κυρίως μαμαδο- και art,craft-μπλογκ, αυτά με ενδιαφέρουν, τι να κάνω; Και βλέπω κοπέλες να μιλούν ωραία, να αφιερώνουν πολύ δουλειά σε έρευνα, και πάνω απ’όλα να το κάνουν με μεράκι! Το blog της Λυδίας και της Αριάδνης και οι μπόμποιρες σιγκεντρώνουν άρθρα και πληροφορίες για την εγκυμοσύνη, τα παιδιά και το μεγάλωμά τους, η κοιλίτσα και το τεστ θετικό είναι ημερολόγια εγκυμοσύνης, το πεφταστερι και το μαμακα με κάνουν να γελάω κάθε φορά που περιγράφουν οικογενειακά σκηνικά. Για να μην πω για το πασίγνωστο (στο μαμαδοχώρο) ειμαι μαμα που, λίγο με τους διαγωνισμούς, λίγο με την ορθότατη σκέψη, όρεξη και διοργάνωση της Ολίβιας έχει ενώσει όλες τις Ελληνίδες μάνες με 6000 άτομα στο facebook και ο αριθμός αυξάνεται καθημερινά! Δεν είμαστε καν πια διάσπαρτοι! Γιατί είμαστε πια στεγάσμένοι κάτω από το μαμα..δες, μπαμπά…δες. Όλα αυτά ιδιωτικές πρωτοβουλίες!

Κυρίες και Κύριοι, είμαστε οι νέα γεννιά! Μέσα από τον κόσμο του blogging βλέπω να αλλάζει το τοπίο σιγά σιγά (αγάλι αγαλι γίνεται η αγουρίδα μέλι). Γιατί μπορεί κάποιοι να σηκώνουν σημαίες και να τρέχουν στις διαδηλώσεις αλλά όλα τούτα τα blog έχουν σημάνει μια επανάσταση στα Ελληνικά δεδομένα! Η ενημέρωση είναι μεγάλο όπλο! Στη χώρα μας που δεν υπάρχει επίσημος αμερόληπτος φορέας για να μας στηρίξει, υπάρχουν ένα τσούρμο μαμάδες και μπαμπάδες που αποφάσισαν να πάρουν τα οινία! Είμαι περήφανη που είμαι μέρος αυτής της προσπάθειας. Εύχομαι σε όλους (βλ  μπαμπαδομπλόγκ στο μαμάδες μπαμπάδες) και όλες ………..

Κ Α Λ Η     Σ Υ Ν Ε Χ Ε Ι Α !

Advertisements

Written by gaitanaki (eliza)

Ιουλίου 9, 2010 στις 12:20 μμ

Αναρτήθηκε στις Μονόλογοι

12 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Υπάρχουν πολλοί που αναρωτιούνται «Μα γιατί γράφεις δημόσια;»

    Μπαίνω στο Internet από τα 15. Σύνολο 11 χρόνια. Το παιδί μου θα είναι 15 το 2025 και δεν φαντάζομαι να φαντάζεστε ότι τότε θα ανακαλύψει τον θαυμαστό κόσμο του διαδικτύου… Θα το έχει κάνει προ πολλού.

    Αλλάζουν τα δεδομένα του κόσμου και μαζί τους (πρέπει να) αλλάζουμε και εμείς.

    Τα μαμαδο-blogs υπάρχουν εδώ και χρόνια στο εξωτερικό. Σιγά σιγά ξεμυτίζουν και στην Ελλάδα.

    Γενικότερα το Internet σου δίνει κάτι που δεν είχες μέχρι τώρα: τη δυνατότητα να ακουστείς.

    Όσο η τηλεόραση εξακολουθεί να προσφέρει φιλτραρισμένες πληροφορίες από τους ίδιους και τους ίδιους, το Internet θα κερδίζει έδαφος.

    Γιατί εδώ έχουμε ΟΛΟΙ τη δύναμη του να πούμε, να μοιραστούμε, να αναρωτηθούμε. Μπορεί να μας διαβάσει ένας, δύο, τρεις, χίλιοι δεκατρείς, αλλά σίγουρα, έστω και ένας θα βρεθεί να συμφωνήσει μαζί μας, να προβληματιστεί ή και να διαφωνήσει.

    Αγαπώ το blogging χρόνια τώρα, μα μόνο στη μαμαδίσια μορφή του βρήκα τον εαυτό μου!!!

    Ευχαριστώ πολύ για την αναφορά!!!

    <3<3<3<3<3

    Y.Γ. Λίγο χύμα τα έγραψα, αλλά πρέπει να αποστειρώσω μπιμπερό και βιάζομαι, χαχαχα!

    Olivia Gavrili

    Ιουλίου 9, 2010 at 12:54 μμ

  2. Καλή συνέχεια και σε σενα! Αυτό που κατάλαβα εγώ, από την, μέχρι τώρα, εμπειρία μου στο μπλόγκινγκ, είναι οτι το να γράφεις τις σκέψεις σου και να βρίσκεις ανταπόκριση είναι το πιο χαλαρωτικό και αγχωλυτικό που μπορεί να κάνει μια μανούλα! keep on blogging φίλες και φίλοι!!

    mpompires

    Ιουλίου 9, 2010 at 1:07 μμ

  3. Oλίβια, σε θαυμάζω γιατί προσφέρεις πολλά! Κάποια στιγμή διάβασα ένα σχόλιο στο μπλογκ σου που έλεγε «δεν ξέρω αν η τόση έκθεση της μπεμπας σου είναι για καλό». Με προβλημάτισε λιγάκι. Τώρα αποφάσισα πως αν ήμουν κόρη σου θα είχα ένα πρότυπο μαμάς που είναι ενεργό μέλος κοινωνίας και έχει προσπαθήσει να βάλει ένα μικρό λιθαράκι στην αλλαγή του τοπίου. Μπορεί να μην βάζουμε φωτιές σε κάδους, αλλά έχουν πάρει φωτιά τα πληκτρολόγιά μας!

    @mpompires, ειδικά όταν οι σκέψεις είναι φρέσκιες, είναι πρόοδος!

    Φιλιά

    gaitanaki

    Ιουλίου 9, 2010 at 1:23 μμ

  4. Eγώ ανακάλυψα το μπλόγκινγκ πρόσφατα, το δίκτυο λίγο πριν.
    Το σπουδαίο με το δίκτυο είναι ότι σε φέρνει σ’ επαφή με άτομα που νοιάζονται για τα ίδια πράγματα μ’ εσένα, έχουν τα ίδια προβλήματα, ιδέες, αν θέλεις τις ίδιες λόξες.
    Για μένα το «μπλογκάρισμα» είναι ένας τρόπος να βάλω το λιθαράκι μου – προσπαθώ ν’ αφήσω στα παιδιά μου έναν καλύτερο τόπο από αυτόν που βλέπω σήμερα.

    mamastodromo

    Ιουλίου 11, 2010 at 3:54 μμ

  5. Γύρισα στο ποστ για να σου γράψω για τη Μαμά στο δρόμο, και το πόσο προσφέρει στο μαμαδομπλόγκινγκ, αλλά με πρόλαβε και εμφανίστηκε!
    Θα θελα να θυμίσω και κάποιες bloggers απ τις οποίες ξεκίνησαν όλα αυτά, γιατί τα blogs μαμάδων έχουν γίνει πολλά τελευταία, αλλά οι πρώτες διδάξασες ξεκίνησαν από το 06, και το 07 να γράφουν για τις εμπειρίες και τα παιδιά τους. Η Ασπα, η μαμά ετών 38, η μαμά της αννούλας, είναι λιγες μονο απ αυτές. Ειναι παλιό το σπορ και καλούμαστε να συνεχίσουμε με την ίδια, και μεγαλύτερη ίσως, όρεξη. Φιλιά σε όλες!

    mpompires

    Ιουλίου 11, 2010 at 6:11 μμ

  6. Καλημέρα, ευχαριστώ για την αναφορά στη μαμάκα, χαίρομαι που απολαμβάνεις τις επισκέψεις στα μέρη μας 🙂

    Εγώ ξεκίνησα περισσότερο επειδή οι φίλες μου δεν είχαν γίνει ακόμα μαμάδες και ήθελα να λέω τα νέα μου χωρίς να γίνω άλλος ένας γονιός που μιλάει συνέχεια για το παιδί του (που είμαι αλλά λέμε τώρα…) και για να βρω σιγά σιγά και άλλους που ζουν καθημερινά οικογενειακές περιπέτειες.

    Το μπλογκ μου έδωσε αυτό που έψαχνα αλλά και ένα σωρό ακόμα που δεν περίμενα και δεν ήξερα καν ότι υπήρχαν. Είναι ωραία η επικοινωνία, είναι ωραία η ενημέρωση και η παρέα και πολύ χαίρομαι που οι γονείς βρισκόμαστε ιντερνετικά!

    Διόνα

    Ιουλίου 19, 2010 at 11:21 πμ

  7. ναι, ναι !
    είναι ωραίο που βρισκόμαστε ιντερνετικα! Εγώ όταν ξεκίνησα το μπλόγκ δεν φανταζόμουν καθόλου ότι θα υπήρχε τόσο άμεση εποκοινωνία με τόσο κόσμο πόσο μάλλον ότι θα συμφωνούσαμε κι όλας!
    🙂

    gaitanaki

    Ιουλίου 19, 2010 at 1:03 μμ

  8. Τέτοια κείμενα είναι που ενώνουν όλες τις μαμάδες και όλους τους μπαμπάδες bloggers.
    Κοινές λίγο πολύ σκέψεις και αγωνίες.
    Και συ αλλά και όλες οι μητέρες πιο πάνω τα είπανε όσο πιο καλά γίνεται.
    Γνωριστήκαμε σε χρόνο μηδέν, εμπιστευτήκαμε ο ένας τον άλλον.
    Όταν μοιράζεσαι απλόχερα τις σκέψεις σου, τις εμπειρίες σου, τις μικρές σου αγωνίες, τις όμορφες ιστορίες σου, ο άλλος σε εμπιστεύεται. Σου ανοίγεται και αυτός. Έρχεται κοντά σου.
    Θα είναι δίπλα σου με ένα εμψυχωτικό λόγο στην δύσκολη στιγμή σου.
    Και θα χαρεί με τη χαρά σου.

    Είμαι 5 χρόνια blogger και δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα από το να βλέπεις συνεχώς την blog-οπαρέα σου να μεγαλώνει. Με ανθρώπους με παρόμοια ενδιαφέροντα.

    Και το κυριότερο… να αισιοδοξείς για τους σημερινούς νέους γονείς… και κατ’επέκταση για τις ερχόμενες γενιές που ετοιμάζουν!!! 😀

    Χάρηκα πολύ που σας βρήκα.

    philos

    Ιουλίου 20, 2010 at 7:59 μμ

  9. Philos, σου γράφω σήμερα που αισιοδοξώ !

    Μεγάλο πράμα η εμπιστοσύνη! και πόσο διαφορετικές είναι οι σχέσεις μέσω blogs! απίστευτο! κι εγώ μαθαίνω σιγά σιγά να εμπιστέυομαι το μέσο. Θέλει προπόνηση να γράφεις από καρδιάς.

    Μαρέσει πολύ που μπλογκάρουν και οι μπαμπάδες. Άλλη οπτική! Μακάρι να έγραφε και ο άντρας μου. Λες να τον πείσω…? Θα είχε πολύ γέλιο, είναι γενικά άνθρωπος με πολύ χιούμορ.

    τα λέμε online!

    φιλιά στα διαμάντια σου!

    gaitanaki

    Ιουλίου 28, 2010 at 9:26 πμ

  10. […] συνεχίστε την ανάγνωση στο Γαϊτανάκι. To post αυτό όπως και τα περισσότερα τελειώνει εκεί που […]

  11. Καλώς σε βρήκα!! Πρόσφατα κι εγώ είμαι στην μεγάλη οικογένειά των blogs, το διαδίκτυο όμως το γνωρίζω εδώ και 10 χρόνια. Είναι πολύ πολύ όμορφο όταν οι προβληματισμοί, οι απλές σκέψεις, έστω και οι χαζομάρες μοιράζονται και διαδίδονται! Τελικά όλοι το ίδιο θέλουμε …καλή παρέα και έναν καλύτερο κόσμο για τα παιδιά μας. Ουτοπικό; Ίσως. Πάντως κάνουμε την προσπάθειά μας έστω και από εδώ! Καλή συνέχεια εύχομαι στο μπλοκ σου!

    Kalli

    Αύγουστος 19, 2010 at 10:22 μμ

  12. γατάκι είναι όμορφο!!:))))

    Q-ties Something More Than Toys

    Οκτώβριος 4, 2011 at 4:37 μμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: