γαϊτανακι

πιάσε μια οικογενειακή μερίδα (γυναίκα, αν κάτσεις καλά θα σου δώσω τα ψίχουλα)

2 Σχόλια

Μεγάλωσα στους παιδικούς σταθμούς γιατί η μητέρα μου δούλευε. Η μαμά μου, μεγάλωσε στο εργαστήρι του ζαχαροπλαστείου γιατί ΚΑΙ η μητέρα της δουλευε στο μαγαζί του άντρα της. Συμπέρασμα: sτην Ελλάδα η γυναίκα δουλεύει αρκετά χρόνια τώρα.

Όταν παντεύτηκα πέρα απο τις άλλες γρεφειοκρατικές ηλιοθιότητες με τις οποίες ακόμα ταλαιπωρείται ο Έλληνας πολίτης γιατί δεν υπάρχει online σύστημα στη χώρα μας , έπρεπε να ανοίξω και οικογενειακή μερίδα. Είμαι από τους τύπους που ρωτάνε τα πάντα και δεν με ενδιαφέρει να το παίξω ξερόλας αλλά θέλω να μαθαίνω, οπότε και έκανα την απλή ερώτηση: «τί είναι οικογενειακή μερίδα;». Εμέσως πλήν σαφώς μου είπανε πως τόσα χρόνια ήμουν ο αριθμός 4 στην οικογένεια των γονιών μου. Κάθε οικογένεια έχει έναν αριθμό και μετά στο τέλος κοτσάρουν ένα παύλα (-)1 που είναι πάντα ο άντρας, παύλα 2 η γυναίκα, παύλα 3 το πρώτο παιδί και ούτο καθ’εξής. Δεν θα σχολιάσω πως μου φάνηκε το σύστημα αυτό. Δεν έχει σημασία, άλλωστε όλα τα συστήματα έχουν τα θετικά και τα αρνητικά τους. Αυτό που κατάλαβα ΤΩΡΑ όμως είναι η πραγματική του διάσταση!

Ο άντρας μου δουλεύει πιά Λονδίνο και, όπως έχω ξαναγράψει, σε λίγο θα ακολουθήσουμε κι εμείς. Έχω μείνει εγώ, λοιπόν, πίσω να κλείσω μερικές υποθέσεις. Πρόβλημα: στην Ελλάδα ο άντρας και η γυναίκα δεν είναι ισότιμα μέλη. Μπορεί να συνεισφέρουμε το ίδιο, να δουλεύουμε σαν παλαβοί το ίδιο για την οικογένεια, αλλά ο ΑΝΤΡΑΣ καταθέτει τη φορολογική δήλωση, ο ΑΝΤΡΑΣ πέρνει την επιστροφή από την εφορία, η γυναίκα χρειάζεται εξουσιοδότηση από τον ΑΝΤΡΑ για να κάνει όλα τα παραπάνω, ενώ ο ΑΝΤΡΑΣ δεν χρειάζεται να πάρει εξουσιοδότηση από τη γυναίκα για να πάει στο Ελληνικό δημόσιο. Γιατί είπαμε είναι η κεφαλή του σπιτιού!

Όλ’αυτά εμένα με αφήνουν άφωνη. Είπαμε, δούλευα Λονδίνο χρόνια και πάντα, με αντιμετωπίζανε σαν οντότητα (το ξέρω ότι δεν με πιστεύετε, αλλά 12 χρόνια εκεί, δεν χρειάστηκε ΠΟΤΕ να πάω σε δημόσια υπηρεσία). Η σχέση μου με το κράτος ήταν άμεση είτε ήμουν παντρεμένη είτε όχι.

Αλλά και το ίδιο το δημόσιο είναι σε σχιζοφρένεια! Πήγα στα ΕΛΤΑ να κάνω προώθηση της αλληλογραφίας μου σήμερα το πρωί. Και τσακώθηκα με τον υπάλληλο γιατί μου ζητούσε ξεχωριστή αίτηση προώθησης για την αλληλογραφία του άντρα μου η οποία πρέπει να γίνει αυτοπροσώπος (νόμιζες πως θα έρθεις τον Αύγουστο για διακοπές αγάπη μου…think again!) γιατί τα ΕΛΤΑ δεν μας αντιμετωπίζουν σαν ΜΙΑ οικογένεια. Όταν τους έθεσα το ότι είμαστε οικογένεια και ότι θέλω όλη η αλληλογραφία να προωθηθεί στην καινούρια διεύθυνση (τι γίνανε τα παύλα 1, παύλα 2 κτλ τώρα;..) μου απαντήσανε πως αν υπάρχει αλληλογραφία ακόμα και για το γιό μου (21μηνών, αλλά το σόι του άντρα μου θεωρεί γλυκό να στέλνει τα δωράκια του στο όνομά του) θα πρέπει να πάμε και οι δύο γονείς στο ταχυδρομείο αυτοπροσώπος και με το γιό, για να κάνουμε αίτηση προώθησης στην οποία θα υπογράφουμε και οι δύο (που να σας λέω για τη φορά που πήγα στο ΤΣΜΕΔΕ να πάρω τα χρήματα πίσω από τα εμβόλια του γιού μου και μου ζητούσανε εξουσιοδότηση από το γιό!). Βγήκα από τα ρούχα μου και όταν μίλησα λίγο πιο νευριασμένη η απάντηση ήταν (χαμηλόφωνα): «Γιατί δεν πιάνετε τον ταχυδρόμο να του το ζητήσετε , θα είναι πιο εύκολο  ($$$)!»

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου φεμινίστρια. Αλλά εμένα όλο αυτό με κάνει και αισθάνομαι σαν την αλύσοδεμένη καμήλα που τη σέρνει το (παύλα) ένα! (άντρας ντε! δεν με παρακολουθούσες τόση ώρα!)

Και τώρα που ξέδωσα και ξαλλάφρωσα σας αφήνω για να προλάβω απογευματινό μπανάκι στην αγκαλίτσα του γιού μου.

ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ !

ΥΓ. από εβδομάδα, μάλλον, θα ασχοληθώ και με τα καλλιτεχνικά μου ……(σε άκουσα εσένα εκεί πίσω από το PC σου που είπες επιτέλους)!

Stay tuned ! on second thought δεν πάτε για κανένα μπάνιο καλύτερα γιατί η μουρμούρα θα κρατήσει λιγάκι ακόμα!

μπάααααααααααη!

Advertisements

Written by gaitanaki (eliza)

Ιουλίου 30, 2010 στις 1:01 μμ

Αναρτήθηκε στις Μονόλογοι

2 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. ….καλό Σαββατοκύριακο!

    Kων/να

    Ιουλίου 30, 2010 at 4:48 μμ

  2. και εγώ την πρώτη χρονιά που ήμασταν παντρεμένοι και ήρθε η επιστροφή της εφορίας παραμίλαγα μια εβδομάδα. Δεν το ανεχόταν η ψυχοσύνθεσή μου ότι παρότι η μισή δήλωση ήταν δική μου δεν μπορούσα να πάρω την επιστροφή. Ούτε οτι η δήλωση είναι στο όνομα του «στεφανιού» μου και εγώ είμαι απλά βοηθητικό μέλος.

    florentiab

    Αύγουστος 2, 2010 at 1:58 μμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: