γαϊτανακι

ο μπαμπάς μου

5 Σχόλια

(φωτό από εδώ)

Ήμουν την προηγούμενη βδομάδα στο άδειο διαμέρισμα και καθάριζα. Ακουγότανε το μπλακ εν ντέκερ από μέσα. Ήρθε ο κλειδαράς να φτιάξει τη χαλασμένη κλειδαριά για να παραδώσουμε το σπίτι. «Τώρα θα μου σπάσει την πόρτα και θα τρέχω να την πληρώνω κι αυτήν» με ζώσανε τα φίδια, το άγχος έκανε κόμπο το στομάχι μου.

– Από που είσαι; (all time classic!) ακούστηκε ο πατέρας μου να μιλάει με τον κλειδαρά.

– Από Ηλεία…. φλωναξε ο κλειδαράς και το μηχάνημα βούιζε.

-Α! Ξέρεις τον Ταδε;

-τον Τάκη Τάδε; είναι πρώτος ξάδερφος της κουμπάρας της θειάς μου!

……….. Αυτός είναι ο πατέρας μου. Ψύχραιμος σε καταστάσεις άγχους. Φωνακλάς σε καταστάσεις ηρεμίας. Χαλάρωσε ο κόμπος μέσα μου και χαμογέλασα. Θυμήθηκα πριν 2 χρόνια στο ίδιο διαμέρισμα είχαμε έρθει με τον άντρα μου και τον πατέρα μου να υπογράψουμε τα συμβόλαια. Έγκυος στον 8ο μήνα εγώ με την κοιλιά τσίτα, οι ορμόνες είχαν αφινιάσει. Είχαμε δώσει ήδη κάποια χρήματα στον ιδιοκτήτη και τα υπόλοιπα είχαμε συμφωνήσει να τα δώσουμε με μεταφορά λογαριασμού. Πάμε να υπογράψουμε και ακούγεται η ιδιοκτήτρια (η γυναίκα του).

– τα λεφτά πού είναι;

-είπαμε με τον κο Α να τα κάνουμε μεταφορά online.

Ποιός είδε το Θεό και δεν τον φοβήθηκε!

«Τι είναι αυτά που λέτε; και που ξέρω εγώ ότι θα το κάνετε;»

Κοιταχτήκαμε με τον άντρα μου. «Μα είναι μεγάλο το ποσό. Δεν μπορούμε να κυκλοφορούμε με 2 χιλιάρικα στη τσέπη! Είναι πιο ασφαλές μέσω τράπεζας.»

Σε μια χώρα που ακόμα κινείται με βιβλιαράκι καταθέσεων, εμείς, ήταν σαν να μιλάμε Κινέζικα. Ψύχραιμος ο άντρας μου με παίρνει να πάμε να τραβήξουμε όσα χρήματα μπορούσαμε από το λογαριασμό. Παρεπιπτόντως, Σάββατο ήταν. Άντε να βγάλεις άκρη. Μπαινόβγαίναμε στο αμάξι μες στη ζέστη (Αύγουστος ήταν και με καύσωνα) με τον μικρούλη να κάνει τούμπες στην κοιλιά μου και το στομάχι μου να έχει γίνει πάλι κόμπος, ξαναγυρνάμε στο σπίτι. Σκεφτόμουν τι θα πώ για να τα μπαλώσω γιατί υπάρχει και ένα ημερήσιο maximum ανάληψης από μηχάνημα.

Ανοίγω σιγά σιγά την πόρτα του διαμερίσματος…….

» – …Να του δώσεις πολλά χαιρετίσματα από τον Γ τον Σ!» Ακούω τον πατέρα μου με τους ιδιοκτήτες μες την καλή χαρά με κάτι χαμόγελα μέχρι τ’αφτιά. Χτύπησε στην πλάτη τον κο Α και την γυναίκα του.

«Δεν τίθεται θέμα παιδιά, όποτε μπορέσετε περνάτε και μας τα αφήνετε στο μαγαζί.» Έμεινα! Τελείωσε το θέμα εκεί. Μετακομίσαμε τις επόμενες μέρες. Λύθηκαν τα μάγια. Πως το κάνουμε translate όλο αυτό στον άντρα μου; Άλλη ιστορία…..

Αυτός είναι ο μπαμπάς μου. Ψυχολόγος με βιωματικό πτυχείο! Σε κοιτάζει, σε «κόβει» και μετά σου λέει κάτι και σε μαλακώνει στο λεπτό. «Γλυκοαίματος!» ακούω τη μαμά μου να το λέει σχεδόν σαν βρισιά και γελάω.

Και κοιτάζω τον άντρα μου και τον μπαμπά μου. Δύο τόσο διαφορετικοί άντρες και οι δύο μπαμπάδες. Και οι δυό ήρωες των παιδιών τους, για πάντα. Με διαλλείματα ρεαλισμού δε λέω, αλλά τελικά όσο χρονών και να’σαι, το «όλα καλά θα πάνε» των γονιών σου πάντα θα είναι ξεδίψασμα  ψυχής . Να’στε καλά……

ΥΓ. αφιερωμένο στον μπαμπά μου που δεν θα το διαβάσει ποτέ γιατί το «βαρσάπ» (whatsup) του δεν έχει «ντερνέτ» και που προσπαθεί ακόμα να βρεί άνθρωπο να του φτιάξει το πρώτο του κινητό, AEG παρακαλώ, «γιατί ήταν αθάνατο», αλλά κυρίως γιατί δεν του λέω και τίποτα καινούριο με τούτοδώ το πόστ. «Εμένα μ’αγαπάει όλη η Ελλάδα» θα μου πεί.

Advertisements

Written by gaitanaki (eliza)

Αύγουστος 2, 2010 στις 10:47 πμ

Αναρτήθηκε στις Μονόλογοι

5 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ξέχασα να πω ότι ο μπαμπάς μου δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το νομό Ηλείας!

    gaitanaki

    Αύγουστος 2, 2010 at 11:59 πμ

  2. Καλημέρα! Άψογος ο μπαμπάς, έτσι για παίρνουμε μαθήματα ψυχραιμίας & συμπεριφοράς!

    Kων/να

    Αύγουστος 2, 2010 at 12:19 μμ

  3. Δεν ξέρω γιατί αλλά συγκινήθηκα!!!

    florentiab

    Αύγουστος 2, 2010 at 1:42 μμ

  4. Σωστος ο daddy!!!Μην νομιζεις ομως, εδω μεγαλες συμφωνιες κλεινονται με αυτον το τροπο (το πρωην αφεντικο μου, ολους σοι τους εβγαζε και φυσικα ειχε και τα ωφελη της αυτη η «συγγενεια»!)

    Σοφία Τ.

    Αύγουστος 3, 2010 at 9:32 πμ

  5. Ναι, είμαι σίγουρη! Το έχω δει και live! Σαν να τους δίνει μια σιγουριά και επομένως μπορούνε να κάνουν και business μαζί! τι να πω? λες να πρέπει να ακολουθήσουμε τα χνάρια τους? λες να ξεκινήσω τις «κουμπαριές»?? χαχαχα

    gaitanaki

    Αύγουστος 3, 2010 at 10:56 πμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: