γαϊτανακι

Κίνητρο. Motivation.

3 Σχόλια

Κάποια στιγμή στο φοιτητικό παρελθόν, μιλάγαμε με ανθρώπους πολύ ακαδημαϊκούς και λέγαμε για το κίνητρο. Motivation. Τη δυναμή του και την αλλαγή που μπορεί να φέρει σε καταστάσεις. Μου φαινόταν τόσο θεωρητικό, δεν μπορούσα να το καταλάβω γιατί προσπαθούσα να πίασω την έννοια ενώ τελικά είναι κάτι τόσο υπαρκτό και χειροπιαστό. Πίστευα το συναντάς σε ακρέες καταστάσεις (βλ. φωτό) και όχι στην καθημερινότητα. Ίσως καπου μέσα μου να το σνόμπαρα και να το εντόπισα σε εκείνα τα βαρύγδουπα που λένε πολλές φορές οι ακαδημαϊκοί για να φανούν σοφοί.

Νομίζω τελικά το κατάλαβα όταν γέννησα.

Η σωματική κούραση.

Σωματική. Για πιο σώμα μιλάμε. Εκείνο που θυμάμαι ότι είχα πριν τη σύλληψη. Το ήξερα, το όριζα, το είχα βάλει και με είχε βάλει σε πρόγραμμα. Είχαμε μια σιωπηλή συμφωνία για το τι συμβαίνει. Ώρες ώρες το κακοποιούσα με κραιπάλες και ξενύχτια και, δεν ντρεπότανε να μου τις βρέξει την επομένη. Ώρες ώρες μου την έδινε με κάτι κουλά. Μία σου και μία μου. Πάτσι ήμασταν.  Αιώνιοι συνοδοιπόροι. Όλα καλά. Μετά ήρθε ένα άλλο σώμα, στην εγκυμοσύνη. Προδοσία. Όλα για τη νέα ζωή. Πλευρά ανοίξανε, αιματοκρίτες πέσανε, στομάχια συρρικνωθήκανε και μετατοπιστήκανε, μαλλιά γυαλίσανε, ούλα ματώσανε…και οι δικές μου κραιπάλες ανάγκες; Κάτσε να γνωριστούμε αν είναι… Αλλά όχι! Έφυγε και ήρθε άλλο μετά. Αλλά δεν ήταν σώμα αυτό, μπεκρής ναύτης ήταν. Αλλού το στομάχι, αλλού η κοιλιά, άλλο νούμερο παπούτσι, μαλακά μαλλιά, ξηρή επιδερμίδα. Όλα κάναν ό,τι να’ναι, σαν να μην υπάρχει κεντρικό ταμπλό συντόνισης.

Κούραση. Όχι αυτή που ήξερα. Η «να-μην-μπορώ-να-ανοίξω-τα-ματια-μου κούραση», αλλά μια νέα κούραση όπου ο οφθαλμός βρίσκεται σε κατάσταση  REM χωρίς να έχει κλείσει το ματοτσίνορο και τρομάζεις. Ο χρόνος έχει πάψει να μετριέται σε ώρες και λεπτά αλλά σε 3ώρα φαγητού όχι δικού σου! Και τα αυτάκια σου να ακούν το κλάμα του μωρού και να ηχεί σαν καμπάνα στο ήδη τεντωμένο νευρικό σύστημα. Θυμίζει το κινέζικο βασανιστήριο με το νερό. Εκεί που πάει να χαλαρώσει ο εγκέφαλος, πάνω στη στροφή που παίρνει το μάτι πριν αποσυρθεί, νάτη η σταγόνα, στο δόξαπατρί, να σε ταράξει.

Εκεί, λοιπόν, μετά τα σκοτεινά, στα όρια τρέλας και λίγο παραπέρα, βγήκα πολλές φορές από το κορμί μου και μας κοίταξα. Εκείνος, τοσοδούλης, να τρώει λαίμαργα, με τα μάτια κλειστά χωρίς κανένα ευχαριστώ, κι εγώ όρθια, με τα μάτια κλειστά να τον ταΐζω χαϊδεύοντας το πατουσάκι του. Άτοπο. Θαυμαστικό.

Κίνητρο. Motivation. Καμιά βαρύτητα, καμία φυσική έλξη δεν μπορεί να συγκριθεί. Σαν βλέπεις μία λεπτή τρίχα μαλλιών να μετακινεί τον Τιτανικό και το παγόβουνο μαζί. Η μεγαλύτερη δύναμη στη φύση. Σε είδα, σε γνώρισα, σε φοβήθηκα, σε θαύμασα.

Advertisements

Written by gaitanaki (eliza)

Αύγουστος 26, 2010 στις 11:43 πμ

Αναρτήθηκε στις Μονόλογοι

3 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Πολύ παραστατικό το κείμενό σου. Θυμάμαι πως ένιωσα σοκαρισμένη από την πρωτόγονη δύναμη της Εμπειρίας (το Ε κεφαλαίο καθόλου τυχαίο)! Αυτή η σαρωτική ΄δύναμη πιστεύω πως μεταμορφώνει κάθε γυναίκα που γεννά φυσιολογικά (για την καισαρική δεν έχω άποψη, φαντάζομαι πως η πρωτόγομη αίσθηση αποδυναμώνεται).

    newagemama

    Αύγουστος 31, 2010 at 12:05 μμ

  2. Εγώ γέννησα με καισαρική και πάλι δεν μπορώ να σιγκρίνω. Νομίζω, η δυσκολία σε μένα ήταν να συνέλθω από την νάρκωση. Ήθελα κι εγώ φυσιολογικό αλλά η ζωή τα έφερε αλλιώς. Θέλω όμως να εστιάσω με το παραπάνω κείμενο στο μετά. Στους πρώτους μήνες ζωής που θέλουν την ίδια και παραπάνω, ίσως, ενέργεια από το τοκετό. Γιατί είναι ένας μαραθώνιος που δεν μπορείς ποτέ να δεις το τέλος και μπορεί να σε πιάσει τρέλλα. Σε όλες αυτές τις στιγμές που θέλεις να δώσεις ό,τι μπορείς καλύτερο, αλλά το κορμί δεν σε κρατά……..

    gaitanaki

    Αύγουστος 31, 2010 at 12:18 μμ

  3. Εχεις δίκιο. Τελικά ίσως το πιο δύσκολο είναι το πρώτο διάστημα μετά τον τοκετό γιατί τραβάει σε μάκρος και εξαντλεί όλα τα αποθέματα, σωματικά και συναισθηματικά! Και επίσης όλοι έχουν στραμμένη την προσοχή στο μωρό και ξεχνάνε ότι η μάνα χρειάζεται τώρα την υποστήριξη!

    newagemama

    Σεπτεμβρίου 1, 2010 at 9:12 πμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: