γαϊτανακι

φύσα αεράκι μου να φτάσω πιο γρήγορα

leave a comment »

(φωτό από εδώ)

Καφέ πικρό και παγωτό, απόγευμα σημαίνει
ρουφάω καπνό, φυσάω καπνό, μα τίποτα δε βγαίνει
κι όλα τα λόγια που` χα πει, μια τρύπα στο νερό μου
τώρα πεινώ, τώρα διψώ, στη μέση αυτού του δρόμου.

Λύπη μαζί-λύπη μισή
Χαρά μαζί-χαρά διπλή.

Θα` ρθει βοριάς, θα` ρθει νοτιάς, στα κόκκινα μαλλιά σου
κι εγώ παιδί της γειτονιάς μπρος στα παράθυρά σου.
Η μέρα με προσπέρασε, η νύχτα το πληρώνει
βουρκώνεις μου συννέφιασε, γελάς και ξημερώνει.

Στίχοι: Πασχαλίδης Μιλτιάδης

Advertisements

Written by gaitanaki (eliza)

Σεπτεμβρίου 24, 2010 στις 10:00 πμ

Αναρτήθηκε στις Μονόλογοι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: