γαϊτανακι

Παραλληλισμοί

2 Σχόλια

Κουκου! Τα άκουσα να μου λένε πρωί πρωί. Σαν το γιό μου. Μου κρύβεται μέσα στο σπίτι και περιμένει να τον βρώ. Σαν τον γιό μου πεισματάρικα και ξεροκέφαλα.  Τα φρόντιζα καθε μερα και περίμενα, μεταξύ μας, διόλου υπομονετικά, να δώ το χρώμα τους και μετά τα άνθη τους. Εκείνα σαν να με αγνοούσαν. Μου είχαν σπάσει τα νεύρα! Τα κοίταζα κι εκείνα σαν να κρατούσαν την αναπνοή τους, με περιγελούσαν. Και εκεί που τα είχα παρατήσει, φανερά εκνευρισμένη, τσούπ, σκάσανε όλα μαζί να μου πουν ΚΟΥΚΟΥ! Κι έχουν ένα άρωμα τα άτιμα…πως να τους κρατήσω κακία.

Advertisements

Written by gaitanaki (eliza)

Ιανουαρίου 22, 2011 στις 1:06 μμ

2 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Είναι τόσο μα τόσο όμορφα!

    newagemama

    Ιανουαρίου 25, 2011 at 2:32 μμ

  2. Υπέροχα!

    closetmanager

    Ιανουαρίου 31, 2011 at 10:56 πμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: