γαϊτανακι

These boobs are made for milking!

12 Σχόλια

Έχω ξεκινήσει πολλά drafts για το θέμα θηλασμός και λίγο η ζωή, λίγο το ότι εμείς έχουμε φύγει από αυτή τη φάση, ίσως και το ότι ήμουν καινούρια μπλογκερ τότε και δεν ήθελα να ταράξω τα ύδατα, δεν τα δημοσιεύσα ποτέ. Έρχεται όμως η yolina και με εξέφρασε τόσο πολύ που το θεωρώ χρέος μου να αναδημοσιεύσω το άρθρο της. Ίσως να βοηθηθούν κάποιες νέες μανούλες.

Η γνώμη μου για τον θηλασμό και #pestenamefate

Θέλω πολύ καιρό να γράψω για το θηλασμό, γιατί με φρικάρει που ένα θέμα τόσο σοβαρό, τόσο ουσιαστικό και ταυτόχρονα τόσο φυσιολογικό, βρίσκεται στη χώρα μας (αυτή ξέρω, αυτή λέω) σε μία τέτοια αδιανόητη σύγχυση και παίρνει όχι κόσμο, αλλά μαμάδες και μωρά στο λαιμό του.
Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη ήμουν η κλασική περίπτωση που δεν τα κατάφερε, αλλά ήθελε.
Είχα ακούσει πολλά, είχα διαβάσει αρκετά και είχα ξεκινήσει το ταξίδι αγκαζέ με το θηλασμό, με τον αέρα του νικητή.  Αλλά ήμουν μόνη.  Απελπιστικά μόνη.
……

Το τραγικό λάθος των πρώτων όμως, στην προσπάθεια να προσελκύσουν όλο και περισσότερες μητέρες στο να θηλάσουν αποκλειστικά τα παιδιά τους, είναι ότι εξιδανικεύουν τόσο πολύ αυτή την κατάσταση, που καταλήγουν να προκαλούν τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα.  Πείτε την αλήθεια, γαμώτο.  Πείτε ότι είναι μεγάλο μανίκι.  Πείτε ότι θέλει κόπο, τρομερή θέληση, απόλυτη αφοσίωση, μοναδική συγκέντρωση για να επιτευχθεί ο στόχος.  ‘Οτι δεν είναι τραλαλά, τραλαλό, ότι σε κουράζει, σε εξαντλεί και σε απομονώνει, ότι σε θυμώνει και σε απογοητεύει, και ότι δεν ζεις τη ζωή σου όπως και πριν απλά, οπ, τί είναι αυτό εκεί? α, ναι, είναι ένα παιδί κολλημένο στο βυζί.

(μπες να διαβάσεις και τη συνέχεια, είναι απολαυστική)

και καταλήγει:

Στο τέλος της ημέρας κυρίες μου, μας αρέσει ή όχι, είναι ολοφάνερο, γι’αυτό φτιαχτήκαμε.
Καλύτερα να το αποδεχτούμε και ας το συνδυάζουμε ενίοτε με λίγο bar hopping, one night stands και κατάμαυρη γραμμή eye liner.

Τέλεια ανάρτηση!

Coundn’t have said it better, my dear!

Advertisements

Written by gaitanaki (eliza)

Απρίλιος 4, 2011 στις 1:03 μμ

12 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ακριβώς! Το διαβασα κι εγω και ηταν (ενα ακομα) ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ κειμενο της Γιολίνας, τόσο μα τόσο αληθινο και συγκλονιστικό!

    ELENA

    Απρίλιος 4, 2011 at 1:08 μμ

  2. ωχ… λίγο βούρκωσα, δε ξέρω γιατί…
    σ’ευχαριστώ ελίζα. ΄
    σ’ευχαριστώ έλενα.
    ήρθε η ώρα να πιούμε ένα καφέ. το πού θα είναι λίγο πρόβλημα… 😉

    not-just-mums

    Απρίλιος 4, 2011 at 4:36 μμ

    • θα κανονίσω εγώ με το καλοκαιρινό μας ταξίδι. Μην ανησυχείς. 😉

      gaitanaki

      Απρίλιος 4, 2011 at 4:51 μμ

  3. Μια πολύ συγκινητική, αληθινή ιστορία … Ευχαριστούμε Ελίζα 😉

    popelix

    Απρίλιος 4, 2011 at 5:04 μμ

  4. Teleio kai alh8ino! Kai nai odws einai megaaaalo maniki. Axizei alla ponaei polu, kuriolektika kai metaforika 🙂 Tis kalhmeres mou!

    Evita

    Απρίλιος 5, 2011 at 9:15 πμ

  5. Πράγματι εξαιρετικό πάνω απ΄όλα γιατί είναι αληθινό. Το ροζ υπάρχει μόνο στις παιδικές ζωγραφιές

    newagemama

    Απρίλιος 5, 2011 at 12:54 μμ

  6. υπέροχο κείμενο!
    όλες όσες δεν κατάφεραν να θηλάσουν και έχουν τύψεις θα έπρεπε να το διαβάσουν. εμένα μου έκανε πολύ καλό.

    florentiab

    Απρίλιος 6, 2011 at 12:10 μμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: