γαϊτανακι

Archive for the ‘ΝΕΟΙ ΓΟΝΕΙΣ’ Category

These boobs are made for milking!

12 Σχόλια

Έχω ξεκινήσει πολλά drafts για το θέμα θηλασμός και λίγο η ζωή, λίγο το ότι εμείς έχουμε φύγει από αυτή τη φάση, ίσως και το ότι ήμουν καινούρια μπλογκερ τότε και δεν ήθελα να ταράξω τα ύδατα, δεν τα δημοσιεύσα ποτέ. Έρχεται όμως η yolina και με εξέφρασε τόσο πολύ που το θεωρώ χρέος μου να αναδημοσιεύσω το άρθρο της. Ίσως να βοηθηθούν κάποιες νέες μανούλες.

Η γνώμη μου για τον θηλασμό και #pestenamefate

Θέλω πολύ καιρό να γράψω για το θηλασμό, γιατί με φρικάρει που ένα θέμα τόσο σοβαρό, τόσο ουσιαστικό και ταυτόχρονα τόσο φυσιολογικό, βρίσκεται στη χώρα μας (αυτή ξέρω, αυτή λέω) σε μία τέτοια αδιανόητη σύγχυση και παίρνει όχι κόσμο, αλλά μαμάδες και μωρά στο λαιμό του.
Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη ήμουν η κλασική περίπτωση που δεν τα κατάφερε, αλλά ήθελε.
Είχα ακούσει πολλά, είχα διαβάσει αρκετά και είχα ξεκινήσει το ταξίδι αγκαζέ με το θηλασμό, με τον αέρα του νικητή.  Αλλά ήμουν μόνη.  Απελπιστικά μόνη.
……

Το τραγικό λάθος των πρώτων όμως, στην προσπάθεια να προσελκύσουν όλο και περισσότερες μητέρες στο να θηλάσουν αποκλειστικά τα παιδιά τους, είναι ότι εξιδανικεύουν τόσο πολύ αυτή την κατάσταση, που καταλήγουν να προκαλούν τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα.  Πείτε την αλήθεια, γαμώτο.  Πείτε ότι είναι μεγάλο μανίκι.  Πείτε ότι θέλει κόπο, τρομερή θέληση, απόλυτη αφοσίωση, μοναδική συγκέντρωση για να επιτευχθεί ο στόχος.  ‘Οτι δεν είναι τραλαλά, τραλαλό, ότι σε κουράζει, σε εξαντλεί και σε απομονώνει, ότι σε θυμώνει και σε απογοητεύει, και ότι δεν ζεις τη ζωή σου όπως και πριν απλά, οπ, τί είναι αυτό εκεί? α, ναι, είναι ένα παιδί κολλημένο στο βυζί.

(μπες να διαβάσεις και τη συνέχεια, είναι απολαυστική)

και καταλήγει:

Στο τέλος της ημέρας κυρίες μου, μας αρέσει ή όχι, είναι ολοφάνερο, γι’αυτό φτιαχτήκαμε.
Καλύτερα να το αποδεχτούμε και ας το συνδυάζουμε ενίοτε με λίγο bar hopping, one night stands και κατάμαυρη γραμμή eye liner.

Τέλεια ανάρτηση!

Coundn’t have said it better, my dear!

Advertisements

Written by gaitanaki (eliza)

Απρίλιος 4, 2011 at 1:03 μμ

Vintage τροχόσπιτα

14 Σχόλια

Ειπαμε πως έχει έρθει η Άνοιξη; Ε, όπως ήρθε έφυγε από χτές και μας έφερε μια ομίχλη στη θέση της. Οι λίγες μέρες, όμως ηλιοφάνιας φέρανε και κουβέντες για αποδράσεις. Και μαζί μια πρόταση για κάμπινγκ και εννοείται έχω αρχίσει να ψήνω το hubby,όπως προσπαθώ να τον ψήσω χρόνια τώρα με άπειρα επιχειρήματα. Ήρθαμε πολύ κοντά στο να κάνουμε κάμπινγκ μια χρονιά και με το που είδαμε τις τιμές που πια μικρή διαφορα έχουν με ενοικιαζόμενα, απλά φύγαμε. Φέτος, όμως έχω με το μέρος μου καλή παρέα και αυτή ίσως να είναι ισχυρή κινητήρια δύναμης! there is hope!

Παρακάτω τροχόσπιτα από μια άλλη εποχή… Θέλω το πράσινο, πειράζει; εσείς; τι τύπος είστε;

(πηγή: apartment therapy)

Written by gaitanaki (eliza)

Μαρτίου 17, 2011 at 12:51 πμ

Mr Tumbles

2 Σχόλια

Ένα από τα πιο απροσδόκητα με την επιστροφή στην Αγγλία ήταν η νέα οπτική αυτής της χώρας μέσα από τις παιδικές σειρές. Και δεν θέλω να μιλήσω τόσο για το πλήθος κτλ όσο για το παιδικό κανάλι του BBC. Το CBeebies έχει χαράξει άλλη πορία όσον αφορά το παιδί. Εκτός από το κανάλι είναι και η ιστοσελίδα http://www.bbc.co.uk/cbeebies/ στην οποία υπάρχουν παιχνίδια, παραμύθια, τραγούδια και άλλα που απευθύνονται στην προσχολική ηλικία. Θέλω όμως να μιλήσω για τον κο Tumbles. Πριν διαβάσετε αυτά που έχω να πω θα προτιμούσα, αρχικά, να βλέπατε τα βιντεάκια.

Θέλω λίγο υπομονή για την ποιότητα του βίντεο. To ΒΒC είναι πολύ καλό στο να κατοχυρώνει τα δικαιώματά του και έτσι παρόλο που η σειρά υπάρχει τώρα 7-8 χρόνια υπάρχουν πολύ λίγα βιντεάκια στο διαδίκτιο. Το ίδιο το BBC έχει έχει όλα τα επεισόδια στην ιστοσελίδα του, αλλά υποψιάζομαι πως δεν παίζουν εκτός Βρετανίας. Δοκιμάστετο όμως κάνοντας κλικ εδώ γιατί μπορεί να κάνω λάθος.

Εδώ ο ηθοποιός που κάνει τον κο Tumbles σε συνέντευξη τον Νοέμβριο αφού κέρδισε βραβείο στα BAFTA Childrens Awards.

O Μr Tumbles μιλάει Αγγλικά αλλά παράλληλα μας μαθαίνει νοηματική. Η προοπτική ότι ξαφνικά η επόμενη γενιά, αλλά κι εμείς, μαθαίνουμε τα βασικά της νοηματικής είναι πανέμορφο! Αισθάνεσαι σαν να λύνονται τα μάγια στο πύργο της Βαβέλ και ξαφνικά να μπορούμε να επικοινωνούμε ! Στο πρόγραμμά του αν όχι όλα τα παιδάκια που έχει, σίγουρα τα περισσότερα, είναι αυτό που λέμε εδώ kids with special needs. Και είναι κάτι βαρύ για το στομάχι αυτό.

Επίσης, στο πρόγραμμά τους, το CBeebies έχει επιλέξει η κύρια παρουσιάστρια του καναλιού να είναι μια κοπέλα που έχει γεννηθεί με ένα χέρι. Και σας παραθέτω τη συνέντευξη που έχει δώσει στο παρελθόν, όταν κάποιοι γονείς παραπονέθηκαν στο κανάλι.

Παρακολουθώντας τηλεόραση με το γιό μου δίπλα μου, στην αρχή παραξενεύτηκα. Έχουμε συνηθίσει η παιδική τηλεόραση να έχει φανταχτερά χρώματα, να είναι πάντα αισιόδοξη, χαρούμενη και με απίστευτο ενθουσιασμό! Είναι ίσως ο κόσμος που θέλουμε να παρουσιάσουμε στα παιδιά μας. Όλα είναι «τέλεια»!

Βλέποντας Cbeebies, θα είμαι απόλυτα  ειλικρινής, αρχικά, ήθελα να αλλάξω κανάλι. Με έτρωγε το χέρι μου. Το ένστικτό μου ήθελε να προστατεύσει το παιδί από την αλήθεια. Ο κόσμος μας δεν είναι τόσο «τέλειος». Συγκρατήθηκα και απλά παρατηρούσα το γιό μου. Σκέφτομαι την απάντηση που θα δώσω όταν έρθει να με ρωτήσει «γιατί μαμά η κυρία δεν έχει δύο χέρια». Και κάπου μέσα μου ξέρω πως δεν θέλω να προστατεύσω μόνο τον γιό αλλά και εμένα. Γιατί θα ήθελα τον κόσμο να είναι μόνο χαρούμενα «τέλεια» παιδάκια που μόνο γελάνε. Μάλλον εγώ πρέπει να ωριμάσω, γιατί πολύ απλά δεν είναι έτσι τα πράγματα.

Και νευριάζω με μένα. Επαγγελματικά έχω ασχοληθεί πολύ με τα SEN (special education needs) σχολεία. Δεν μου είναι ξένο το θέμα. Έχω δεί πώς αντιμετωπίζει η κοινωνία το θέμα, έχω παλέψει για να υλοποιηθούν τέτοια σχολεία, από το άγχος να εξασφαλίσουμε τη χρηματοδότηση μέχρι το design τους και τις προδιαγραφές τους. Έχω βρεθεί σε ομάδες γονέων με ειδικές ανάγκες όπου συζητούσαμε και το παραμικρό και γι αυτό ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι μπορεί να είμαι εγώ αυτή μια μέρα που στη θέα του Mr Tumbles θα θέλει να πάρει το τηλεκοντρόλ και να αλλάξει κανάλι. Εύχομαι η γενιά αυτή που έχει το προνόμιο να βλέπει και την άλλη πλευρά του νομίσματος να είναι πιο ευαισθητοποιημένη. Εύχομαι να είναι πιο άνθρωποι από εμάς. Θα είναι; Δεν ξέρω. Και μόνο η ιδέα, όμως, με κάνει και χαμογελώ. Και το τηλεκοντρόλ μένει στη θέση του.

Σας φιλώ

Written by gaitanaki (eliza)

Μαρτίου 4, 2011 at 2:22 μμ

Αναρτήθηκε στις παιδί, Μονόλογοι, ΝΕΟΙ ΓΟΝΕΙΣ

Γονιός και Εκπαίδευση

10 Σχόλια

Είναι το δίλλημα που βρίσκομαστε όλοι μας. Όχι, δεν είναι παιδί και εκπαίδευση, αλλά γονιός και εκπαίδευση. Και θα το εξηγήσω γιατί το βλέπω έτσι στο τέλος.

Πρώτα όμως θέλω να ενημερώσω πως μετά το τελευταίο ποστ «the childminder» έμαθα και κάποια πράγματα παραπάνω και οφείλω να σας ενημερώσω. Καταρχάς, δεν ήξερα ότι στην Ελλάδα τα εναλλακτικά σχολεία αδυνατούν να ενταχτούν στο νομικό πλαίσιο. Ναι, η φοίτηση σε σχολεία είναι υποχρεωτική, το ήξερα. Και για το homeschooling μπορούσα να το φανταστώ ότι δεν θα το δεχόταν το σύστημα Παιδείας μας. Δεν ήξερα όμως πως  η ίδρυση εναλλακτικών σχολείων είναι αδύνατη! Να σας μεταφέρω την πληροφορία πως κυκλοφορεί μια επιστολή γονεέων και εκπαιδευτικών που ζητάει τις υπογραφές μας ώστε να τεθεί θέμα στο Υπ. Παιδείας και να δημιουργηθεί νομοθεσία που θα επιτρέπει και στην Ελλάδα την εναλακτική εκπαίδευση (Homeschooling, Waldorf, Montessori, Ελεύθερα σχολεία, κλπ). Την πληροφορία μου την άφησε στο facebook η Ειρήνη και το λίνκ είναι http://www.ipetitions.com/petition/alternative_education/.

Τις τελευταίες εβδομάδες και μέσα στα πλαίσια αναζήτησης νηπιαγωγείου για το Σεπτέβριο για το μικρό, αλλά και επειδή θα προτιμούσα το νηπιαγωγείο να έχει και δημοτικό, επισκέφτηκα και ένα σχολείο Steiner ή αλλιώς Waldorf (ναι είναι η δική μου μέθοδος τελικά. Πάω και βλέπω όσο δυνατόν περισσότερα. Και με τα μαιευτήρια στην Ελλάδα έτσι έκανα. Πολύ ποδαράτο όμως!). Τι ακριβώς είναι η μέθοδος αυτή το έχει γράψει και το www.4family.gr. Και απλά αντιγράφω για μια γρήγορη ενημέρωση, αλλά διαβάστε όλο το άρθρο και κάντε και τη δική σας έρευνα να είστε ενημερωμένοι.

Τι είναι η  «εκπαίδευση Waldorf»;

Η εκπαίδευση Waldorf είναι μια μοναδική και με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, προσέγγιση στην εκπαίδευση των παιδιών, η οποία εφαρμόζεται στα σχολεία  Waldorf  σε ολόκληρο τον κόσμο.Όλα τα σχολεία αυτά, διαμορφώνουν συλλογικά, τη μεγαλύτερη ίσως και την ταχύτερα αναπτυσσόμενη ομάδα μη κερδοσκοπικών και ανεξάρτητων σχολείων, παγκοσμίως.

Ποια είναι τα μοναδικά και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της εκπαίδευσης;

H πιο αντιπροσωπευτική φράση της φιλοσοφίας του εκπαιδευτικού συστήματος Waldorf και η οποία συνοψίζει τους στόχους της φοίτησης στο σχολείο είναι η εξής:« Να δημιουργήσουμε άτομα τα οποία είναι ικανά να δίνουν νόημα στις ζωές τους» Ο στόχος του συστήματος αυτού, είναι να εκπαιδεύσει το παιδί ως ολότητα, «κεφάλι, καρδιά και χέρια».  Η διδακτέα ύλη ισορροπεί ακαδημαϊκή ύλη, με καλλιτεχνικές και χειρονακτικές δραστηριότητες. Οι δάσκαλοι της μεθόδου, εστιάζουν στο να δημιουργήσουν στο κάθε  παιδί μια φυσική αγάπη για την μάθηση. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούν την ελεύθερη έκφραση μέσα από τις τέχνες και τις δραστηριότητες προκειμένου να προσεγγίσουν τα ακαδημαικά μαθήματα  και έτσι δημιουργούν μια εσωτερική παρόρμηση στα παιδιά για μάθηση αχρηστεύοντας κυριολεκτικά  το σύστημα των  ανταγωνιστικών τεστ και των βαθμολογιών.

Μερικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εκπαίδευσης Waldorf: Δεν υπάρχουν καθόλου μαθήματα γραφής και ανάγνωσης στα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης, στα παιδιά του παιδικού σταθμού και του νηπιαγωγείου και ελάχιστα τέτοια μαθήματα στην πρώτη τάξη. Στη διάρκεια των πρώτων σχολικών χρόνων ( επίπεδο 1 – επίπεδο 8 ) οι μαθητές έχουν έναν δάσκαλο.  Το ιδανικό είναι ο κάθε δάσκαλος να μένει με την ίδια τάξη για τα 8 πρώτα χρόνια. Για να έχει το χρόνο να γνωρίσει σε βάθος την προσωπικότητα του κάθε παιδιού και να συνδεθεί μαζί του. Συγκεκριμένες δραστηριότητες, που στα συμβατικά σχολεία πολύ συχνά χαρακτηρίζονται ως δευτερεύουσες ( φρού- φρού ) είναι θεμελιώδεις για τα σχολεία Waldorf.  Μερικές από αυτές είναι:  η ζωγραφική, η μουσική, η κηπουρική και οι ξένες γλώσσες. Στα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης όλα τα θέματα δίνονται στα παιδιά μέσα από διάφορες μορφές τέχνης, γιατί τα παιδιά ανταποκρίνονται καλύτερα σ αυτό το μέσο, απ ότι στη στεγνή παράδοση και τη μάθηση μέσω της επανάληψης. Στα πρώτα πέντε χρόνια δεν υπάρχουν βιβλία ύλης. Όλα τα παιδιά έχουν το «βασικό βιβλίο μαθήματος»  το οποίο είναι ένα βιβλίο δικών τους εργασιών που το γεμίζουν καθώς προχωρά η χρονιά.  Κατά κύριο λόγο δημιουργούν δικά τους βιβλία στα οποία στη διάρκεια της χρονιάς καταγράφουν τις εμπειρίες τους και τι έχουν μάθει. Σε κάποια σχολεία τα μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να χρησιμοποιούν συμπληρωματικά  βιβλία, ιδίως στα μαθηματικά και την γραμματική. Η διαδικασία της μάθησης σε ένα  σχολείο Waldorf  είναι μια μη ανταγωνιστική δραστηριότητα. Δεν υπάρχουν βαθμοί στα πρώτα χρόνια . Ο δάσκαλος γράφει μια λεπτομερή αξιολόγηση για κάθε παιδί στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς. Η χρήση ηλεκτρονικών μέσων, ιδιαίτερα τηλεόρασης από τα μικρά παιδιά, αποθαρρύνεται έντονα στα σχολεία Waldorf.

Ορίστε και ένα ρεπορτάζ του BBC το 2005 για τα σχολεία και την επιθυμία τους να ενταχθούν στη δημόσια χρηματοδότηση και άρα να είναι προσιτά σαν επιλογή από όλους (κλικ εδώ). Το ρεπορτάζ αναφέρει επιγραμματικά και τις διαφορές με τα mainstream σχολεία της χώρας (Βρετανία μη μπερδευόμαστε).

Η δική μου πρώτη εντύπωση ήταν πολύ θετική. Γύρισα σπίτι ενθουσιασμένη και τα έλεγα, όπως πάντα, όλα μπερδεμένα και ανακατωμένα στον άντρα μου. Εκείνος με κοίταξε σκεφτικός και εν ολίγης burst my bubble που λέει και ο ίδιος με τις διάφορες ερωτήσεις του.

Εύχομαι να υλοποιηθεί το όνειρο πολλών γονιών, και στη χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία να μπορούν να έχουν το προνόμιο της επιλογής, όπως το έχω εγώ εδώ, στη Βρετανία. Εύχομαι επίσης, η υλοιποίηση του νέου πλαίσιου να μην αφήνει «παραθυράκια», αλλά να είναι καλά οργανωμένο νομικά ώστε να μην το εκμεταλλευτούν επιτίδιοι (γκούχου, γκούχου, αν μας ακούει η κα υπουργός ξέρει εκείνη όπως ξέρουμε και όλοι μας).

Τέλος, προσπαθώντας να βάλω μια τάξη στις σκέψεις μου και να κάνω όπως όλοι μας τις επιλογές μας, με πιάνω να συνειδητοποιώ πως τελικά η επιλογή σχολείου (ιδιωτικό και ποιο ιδιωτικό, δημόσιο και ποιό δημόσιο κτλ) καθρεφτίζει και τους ίδους τους γονείς. Πρέπει να μας δώ σαν εξωτερικός παράγοντας για να καταλάβω τί μας ταιριάζει καλύτερα. Εμένα και τον άντρα μου. Γιατί, σε ό,τι σχολείο και να τον πάμε πρέπει και να μπορούμε να το στηρίξουμε ιδιεολογικά σαν οικογένεια. Δεν μπορούμε πχ να είμαστε εμείς όλη την ώρα στο ιντερνετ και να λέμε του παιδιού όχι, ή να πηγαίνουμε τα παιδιά μας στο πιο ακριβό σχολείο και να δουλεύουμε 2-3 δουλειές για να το στηρίξουμε, ενώ ουσιαστικά οι συμμαθητές του ανήκουν σε μια άλλη κοινωνική τάξη και το παιδί δεν προκειται ποτέ να ενταχθεί ουσιαστικά, ούτε θα είναι ποτέ ισότiμο μέλος.

Κοιτάζω πίσω..εμένα και το αγόρι μου…. καλέ, ποιό αυτό το Βρετανάκι που ήρθε να με βρεί στο Αεροδρόμιο του Ελληνικού μες το κατακαλόκαιρο, (ωραίες μέρες..ούτε waiting areas και χαζομάρες! ) παραμάσχαλα με μια ηλεκτρική κιθάρα; Ή εμένα που σαν τη σάυρα αλλάζω δέρμα ανάλογα τη χώρα που είμαστε? Είμαστε σοβαροί; Εμείς είμαστε ακόμα παιδιά (σε ποιά ηλικία σταματάμε να το λέμε αυτό, κάποιος να με ενημερώσει!)! και μέσα στο πάντρεμα αυτών των γεύσεων, θρησκειών, πολιτισμών και εικόνων…. γίναμε και γονείς…? Μήπως να τον  αφήσω τον μικρό να τον μεγαλώσει η μάνα μου που άλλο που δεν θέλει; (μάνα αυτό ήταν χιούμορ, μη χαίρεσαι! έμαθες και το ίντερνετ και μας τσεκάρεις!)

Δύσκολα τα πράγματα, αγαπητοί μου. Ψυχανάλυση μας χρειάζεται φορ σουρ αλλά πού καιρός ($$)για τέτοια…. Πάλι καλά που κάνω την έρευνα νωρίς και έχουμε χρόνο να το σκεφτούμε.

Όπως έλεγε και η Σκάρλετ Οχάρα στα δύσκολα «tommorow is another day».

Τaraaaaa my friends!

(φωτό από εδώ)

#01 TOY LIBRARY

4 Σχόλια

Μετά από το ενδιαφέρον που προκάλεσε το ποστ του Γαλατα (κάνtε κλικ εδώ αν δεν το διαβάσατε) και επειδή καταλαβαίνω πως πολλοί από εσάς ψάχνεστε αποφάσισα να σας μιλήσω για κάποιες υπηρεσίες που έχουμε εδώ στο UK και που θα μπορούσαν άνετα να υπάρχουν και στην Ελλάδα. Πάρτε έμπνευση! Κλέψτε τις ιδέες και εξελίξτε τις! Φτιάξτε κάτι που να εκφράζει την Ελλάδα, την πόλη σας.

Α! και αν τις υλοποιείσετε, πείτε μου, να χαρώ!

#01 -toy libraries


Μου το είπανε και δεν ήμουν και πολύ σίγουρη τί εννοούσαν. Ώσπου μια μέρα πήρα το καρότσι, με το μικρό βεβαίως βεβαίως, και πήγα μια βόλτα να βρω την τοπική μας δανειστική βιβλιοθήκη παιχνιδιών. Πραγματικά ενθουσιάστηκα! Καταρχας είχαν στήσει ένα χώρο με παιχνίδια και τραπεζάκι για τα μικρά να απασχολούνται την ώρα που εγώ έριχνα μια ματιά.Μπορείτε να καταλάβετε τι χαρά έκανε ο μικρός! Ψεύτικες κουζίνες, ξύλινα αυτοκινητα κτλ. Ένα τραπεζάκι στα μέτρα μου είχε ένα θερμός με ζεστό νερό και ένα άλλο με γάλα, δίπλα κούπες και ζάχαρι. «Ο καφές είναι δωρεάν, αρκεί να προσέχετε μη χυθεί και κάψει τα παιδιά» μου είπε η υπεύθυνη.

Και ανοίγω την παιδική πορτούλα που διαχώριζε τα μικρά με το χώρο με τα παιχνίδια που μπορείς να δανειστείς…. Τρείς χώροι όχι πολύ μεγάλοι γεμάτα ράφια και πλαστικά κουτιά. Τα περισσότερα αντικείμενα ήταν σε πλαστικό και όλα είχαν τον κωδικό τους και δίπλα είχαν το κόστος για 2 εβδομάδες. Από το μωρουδιακό γυμναστήριο, τα πλαστικά παιχνίδια με διαφορετικές μουσικές, βιβλιαράκια με τα χρώματα, τους αριθμούς, παζλ, στράτες, κούκλες, σχινάκια, στολές καρνάβαλου, αυτοκινητάκια μικρά και μεγάλα, όλες οι εταιρείς και μάρκες. Ήταν κυρίως για μικρές ηλικίες. 0-5, θα έλεγα. Όλα αυτά που αγοράζουμε οι γονείς κυρίως για να δώσουμε τα νέα ερεθίσματα στα μικρά μας και, φυσικά μέσα σε ελάχιστο καιρό δεν τα θέλουν πια γιατί…μεγάλωσαν! Οι τιμές ήταν από 50πένες-3λίρες για 2 βδομάδες. Οι περισσότερες μαμάδες τα παίρνουν και δοκιμαστικά για να δούνε αν όντως τα παίζουν τα μικρά ή όχι. Αν τους αρέσει πολύ, το αγοράζουνε.

Επίσης να πω πως είχαν και κάποια CD και DVD με τραγούδια και παιδικά όπως και βιβλία για την εγκυμοσύνη και το μεγάλωμα των μωρών. Τα περισσότερα ήταν από δωρεές και απ’ότι μου είπαν πολύ λίγα τελικά αγοράστηκαν (τα πιο μεγάλα και χλιδάτα).  Πραγματικά θα χαιρόμουν πολύ να το έβλεπα και στην Ελλάδα αυτό!

Το έψαξα μετά και στο ίντερνετ και υπάρχουν και online ! Κι αυτό καλή ιδέα!

http://www.cctoystore.org.uk/

http://www.lendandplay.org/

Και μετά θυμήθηκα τη ζυγαριά που νοίκιασα στην Ελλάδα όταν είχα το μικρό νεογέννητο. Πόσες το έχουμε κάνει; Γιατί να μη το κάναμε και για τα παιχνίδια; Σας προκαλώ! 😉

Written by gaitanaki (eliza)

Φεβρουαρίου 2, 2011 at 8:45 πμ

Χριστουγεννιάτικες Κάρτες

4 Σχόλια

Αρχές Δεκεμβρίου παραδοσιακά στη Βρετανία στέλνουμε κάρτες. Είναι ένα έθιμο που η δική μας γενιά το βλέπει σαν ταλαιπωρία αλλά η προηγούμενη γενιά το τηρεί αυστηρά. Το πατρικό του άντρα μου κάθε χρόνο «πνίγεται» από κάρτες! Γύρω στις 150-200 κάρτες φτάνουν κάθε χρόνο για την οικογένεια πράγμα καθόλου ασυνήθιστο για μια Βρετανική οικογένεια. Καταλήγουν συνήθως σαν διακοσμητικές στο σπίτι κολλημένες στους τοίχους κάθετα πάνω σε κορδέλες, γύρω από το τζάκι, στα παράθυρα. Δημιουργούν μια πολύ Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα και μια αίσθηση ότι δεν είσαι μόνος, αφού μεταφέρουν μηνύματα αγάπης που πραγματικά δίνουν ζεστασιά τα Χριστούγεννα!

Αντίστοιχα, βέβαια, πρέπει να γράψεις και τις κάρτες που θα στείλεις. Συνήθως τα μαγαζιά πουλάνε κουτάκια με πολλές μαζί. Κουτιά των 20-50-100. Οι κάρτες εδώ είναι ένας πολύ συνηθησμένος τρόπος να εκφραστείς γιαυτό και δεν είναι ακριβές. Δεν ξέρω γιατί στην Ελλάδα το έχουμε εγκαταλήψει το σπόρ. Φέτος, λοιπόν, καθίσαμε με τον καλό μου και τις γράψαμε νωρίς. Οι περισσότερες ταχυδρομηθήκανε ήδη γιατί, όπως λέει και η πεθερά μου, είναι αγένεια να στέλνεις κάρτες παραμονές Χριστουγέννων γιατί κάνεις τον άλλο να αισθανθεί άσχημα αν σε ξέχασε και δεν του δίνεις και την δυνατότητα να ανταποδώσει. Εκείνη, χρόνια στο σπορ, έχει πάντα εξτρά καρτούλες φυλαγμένες για την περίπτωση που κάποιος της έστειλε κάποια κάρτα και εκείνοι δεν τον είχαν συμπεριλάβει στη λίστα. Ποτέ δεν το τηρήσαμε! Κάθε χρόνο τρέχουμε σαν παλαβοί τελευταία στιγμή. Φέτος, δεν ξέρω πώς έτυχε και το θυμηθήκαμε νωρίς. Κάτι που ο μικρός ενθουσιάστηκε με τις πρώτες που ήρθανε, κάτι που με έπιασε φέτος να δημιουργήσω αυτή την ωραία ατμόσφαιρα που έχω δεί στα πεθερικά μου, τα καταφέραμε!

Εννοείται πως οι πιο κοντινοί σου άνθρωποι παίρνουν πιο ξεχωριστές και μεγαλύτερες κάρτες. Στο σόι του άντρα μου είναι σχεδόν πάντα αστείες. Είπαμε, παλιμπαιδίζουν τα Χριστούγεννα. Κάθε χρόνο γκρινιάζω με τη διαδικασία γιατί η ιδέα και μόνο με αγχώνει. Όταν όμως κάθομαστε να τις γράψουμε και θυμάμαι το κάθε άτομο ξεχωριστά χαίρομαι. Μπαίνω στο κλίμα!

Και έτσι ξεκινά το παιχνίδι με τον ταχυδρόμο! Πόσες κάρτες θα αφήσει φέτος; Για να δούμε… είναι και η αλλαγή διεύθυνσης/πόλης/χώρας, σίγουρα όχι όσες θα αφήσει στη πεθερά μου!!

Οι φετινές μας καρτούλες.

Λέτε τουχρόνου να τις φτιάξω; Λέω να αφήσω και κάτι στα εργοστάσια! χαχα

ΥΓ. Εννοείται πως τα ημέηλ με ευχές δεν είναι δυνατόν να μετρηθούν αφού όχι μόνο δεν τις έχει γράψει ο αποστολέας σε προσωπικό επίπεδο αλλά ούτε καν έχεις μπει στη διαδικασία να το κλείσεις, να βάλεις γραμματόσημο και να το ταχυδρομίσεις! Είναι απλά ρουλέτα αν το όνομά σου θα μπεί στη λίστα «to:…………»

ΥΓ2. δεν έχω ξεχάσει το γλυκό που λέγαμε. Έρχεται ανάρτηση σύντομα!

Written by gaitanaki (eliza)

Δεκέμβριος 8, 2010 at 1:24 μμ

Μια ξεχωριστή βάφτιση

24 Σχόλια

UPDATE: Η φιλενάδα μου μου έστειλε, επιτέλους το πατρόν για τις μπομπονιέρες και σας το παραθέτω!
Οπλιστείτε τα βελονάκια σας και ανοίξτε το PDF αρχείο. ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!
Μπομπονιέρα Ζακετάκι

…………………..
Θέλω να μιλήσω για μια βάφτιση που έγινε.Είμαι περίεργη σε μερικά πράγματα. Δεν μου αρέσει να πηγαίνω σε γάμους και βαφτίσια απλά για το κοινωνικό της υπόθεσης, όχι ότι εγώ έχω καταφέρει να βρω ισορροπία σε αυτό όλο αυτό το παιχνιδάκι! Γι αυτό και δεν το κάνω θέμα. Συνήθως απλώς στέλνω κάτι «για το καλό» και αισθάνομαι οκ. Ειδικά όταν αλλάζεις πόλη/χώρα σχετικά συχνά γίνεται αναγκαίο να κρατάς μονάχα τις φιλίες που σε γεμίζουν. Παρόλ’αυτά έχουμε πάει σε διάφορους γάμους και βαφτίσια και πάντα χαίρομαι το γεγονός. Δυό τρείς φορές όμως μου έχει τύχει να το χαρώ πολύ και εγώ η ίδια σαν καλεσμένη!

Ήταν οι μπομπονιέρες, όλες (250!) με βελονάκι από το χέρι της μαμάς και της θείας, πραγματικά ΑΠΙΘΑΝΕΣ………….

…ήταν τα γλυκάκια από τα χεράκια της μωρομάνας (άλλα 250)…

…ήταν η καλή παρέα, το απλό κλίμα, το ουσιαστικό χαμόγελο στα πρόσωπα των γονιών αλλά και το ότι μας τίμησαν, εμάς τους φίλους τους, με βραδινό παρτάκι σπίτι τους, ξεχωριστά από το συγγενολόι…..

…ήταν μια πολύ όμορφη μέρα…τη μέρα που βαφτίστηκε ο Α.

Να λοιπόν πώς μπορούμε να κάνουμε ένα γεγονός ζεστό και ουσιαστικό πέρα από το τυπικό! Όσο για το πατρόν για τις μπομπονιέρες όποια επιθυμεί ας επικοινωνήσει μαζί μου να τη φέρω σε επαφή με την δημιουργό.

ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ !