γαϊτανακι

Posts Tagged ‘Αγγλία

Αγγλία – Ελλάδα με οικογένεια μέρος 2

2 Σχόλια

Για όσους παρακολουθούσανε αυτό το blog σκεπτόμενοι την μεατανάστευση, νομίζω σας χρωστούσα αυτό το άρθρο.

Είναι γραμμένο στο άλλο μου blog www.nationoftwo.wordpress.com

Christmas Pudding

3 Σχόλια

Κοιτάζω στο ντουλάπι της κουζίνας πού και πού το κέηκ χωρίς να το ανοίξω από τα αλουμινόχαρτα και τα σκήνάκια και χασκογελώ στον εαυτό μου. Είμαστε μαζί. Είμαστε καλά και είμαστε σπίτι μας. Τα δύσκολα βράδια που δεν είμασταν μαζί σαν οικογένεια έλεγα «θα έρθει η ώρα που θα φτιάξουμε τη φωλίτσα μας και το μόνο που θα με νοιάζει είναι να πάρω υλικά για το Χριστουγεννιάτικο γλυκο μας.» Και έμοιαζε πολλές φορές πως αυτή η ώρα δεν θα έρθει ποτέ. Το είχα βάλει στόχο, λοιπον, και έτσι τώρα που ζω την πραγματικότητα είναι διπλάσια όμορφη.

Σας αναμεταδίδω την συνταγή από την ιστοσελίδα της κυρίας Delia Smith. Δεν θα μπορούσα να πάρω τη συνταγή από κάποιον άλλο σεφ. Όταν μιλάμε για παραδοσιακή Εγγλέζικη κουζίνα η εικόνα της Delia Smith έρχεται στο μυαλό μου. Αν δείτε τα βιντεάκια που είχε κάνει τη δεκαετία του 1970 και παρακολουθήσετε τις συνταγές της ίσως να καταλάβετε γιατί πολύς κόσμος σταμάτησε να μαγειρεύει στη Βρετανία! Η παραδοσιακή Βρετανική κουζίνα θέλει χρόνο, υπομονή και οργάνωση. Είναι παλιομοδίτικη και άκρως συντηρητική (αλχημείες απαγορεύονται αυστηρά). Όλα είναι μαγειρεμένα σε χαμηλή φωτιά και για πολύ πολύ ώρα. Είναι κάτι σαν τον Νικόλαο Τσελεμεντέ για εμάς τους Έλληνες.

Η Βρετανική κουζίνα έχει επανέλθει τα τελευταία χρόνια με διάφορους τοπ σεφ (αγαπημένοι μου ο Gary Rhodes

και ο Rick Stein)

και έχουν κάνει φανταστική δουλειά στο να φέρουν τα παραδοσιακά Βρετανικά φαγητά σε πιο σύγχρονες μορφές. Η μαγειρική πλέον έχει γίνει μόδα και πρoτεραιότητα στα σπίτια. Ακόμα και οι άντρες αφιερώνουν χρόνο και το χαίρονται, το πόσο συχνά δεν θα γκρινιάξω, αλλά τουλάχιστον δεν είναι πλέον ταμπού.

Για το γλυκό μας, ξεκίνησα το βράδυ και έβαλα όλα τα υλικά μαζί (και είναι πολλά) με τη σειρά που τα λέει η Delia. Σε ένα μπόλ τα στερεα υλικά μαζί μετα αυγά και σε ένα άλλο μπόλ τα υγρά υλικά. Τα ανακάτεψα τα έβαλα στη φόρμα και τα άφησα όλο το βράδυ να ποτίσουν.

Την επομένη έβαλα λαδόκολα πάνω από τη φόρμα και έφτιαξα με σπάγκο ένα χερουλάκι για να μπορώ να το πιάνω, και το έβαλα στον ατμό για ώρες…πολλές ώρες…8 για την ακρίβεια. Συμπλήρωνα με νερό όταν έβλεπα ότι τελείωνε και αυτό ήταν. Τώρα κάθεται στεγνό και καλλιμένο σε ένα ντουλάπι στην κουζίνα μου  που είναι σχετικά κρύο (δεν δυσκολεύτικα να βρώ τέτοιο σημείο με τέτοιο καιρό!) Την ημέρα των Χριστουγέννων το ξαναβάζουμε στον ατμό για άλλες 2μιση ώρες και βουαλά! Είναι έτοιμο! Το σερβίρουμε στο σπίτι μας με χτυπημένη κρέμα γάλακτος αλλά ακόμα καλύτερα είναι με brandy butter.

Το θέμα με αυτό το γλυκό είναι τα υλικά. Δεν σας το προτίνω να το κάνετε στην Ελλάδα γιατί πραγματικά δεν ξέρω πού θα βρείτε κάποια από τα συστατικά. Αντί για βούτυρο και λάδι αυτό το γλυκό έχει suet.

The solid, dense fat that encloses beef kidneys is true suet, and a substance very hard to obtain in its whole form as butchers no longer receive suet intact, with the kidneys in the middle.

Αυτά τα λέει η ίδια η Delia. Εδώ το πουλάνε τα σουπερ μάρκετ, απλά η Delia γκρινιάζει που δεν μπορεί να το βρεί στο χασάπικο.

 

 

Επίσης καινούριο συστατικό για εμάς τις Ελληνίδες είναι το nutmeg. Πολύ έντονο μπαχαρικό ιδιαίτερο και πολύ εύγευστο. Αν το βρείτε, δοκιμάστετο, θα σας εκπλήξει! Τρίψτετο πάνω στον καπουτσίνο ή σε σαντιγί και θα με θυμηθείτε!


Όπως θα δείτε στη Delia, η συνταγή έχει πολύ αλκοόλ!

75ml Guinness (μπύρα) και 75ml barley wine (από μόνη της αυτή η μπύρα δεν πίνεται με τίποτα!)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

και δύο κουταλιές ρούμι, εγώ έβαλα Bacardi. Το περίεργο σημείο της συνταγής είναι όταν βάζεις τα ποτά και μετά μέσα σπάς δύο αυγά και τα χτυπάς. Μάλλον η μαγιά της μπύρας βοηθά τα αυγά να «σηκωθούν», δεν ξέρω, πάντως ήταν περίεργο.

Αυτά για το γλυκό μας. Τα αποτελέσματα θα φανούν ανήμερα Χριστουγέννων!

Wish me luck!


Written by gaitanaki (eliza)

Δεκέμβριος 23, 2010 at 9:00 πμ

ετοιμασίες

10 Σχόλια

Το Σαββατοκύριακο με κεράσανε στον Κωσταντινίδη μελομακάρονο. Μ’επιασε μια θλίψη που ακόμα και στην Ελλάδα ξεκινήσαμε να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα από νωρίς. Έχουμε και άλλες γιορτές εμείς, δεν χρειάζεται να εστιάσουμε μόνο σε τούτη. Ακόμα κυματίζει η γαλανόλευκη στο απέναντι μπαλκόνι!

Το θέμα είναι ότι τούτη τη φορά ήταν ακόμα πιο περίεργα αφού αισθάνθηκα σαν να έχουν έρθει οι γιορτές και εμείς να έχουμε ξεμείνει Ελλάδα. Με έπιασε κρύος ιδρώτας και έψαξα να ρίξω μια ματιά στα εισητήριά μας για επιβεβαίωση ότι θα φύγουμε και ότι θα προλάβουμε να είμαστε μαζί πολύ πριν τις γιορτές. Εφιαλτικό συναίσθημα.

Πάντως, είμαι πολύ υπερ της έγκαιρης οργάνωσης των Χριστουγέννων! Ειδικά αν θέλεις να κάνεις και πέντε πράγματα μόνη σου, χειροποίητα δηλαδή, θέλει προετοιμασία.

Φέτος, παράλληλα με την όλη προετοιμασία, θα οργανώνω και ένα καινούριο σπιτικό οπότε και θα έχω πολλές δουλειές επειδή όμως είμαι της λογικής ότι, αν περιμέναμε να βρούμε χρόνο δεν θα κάναμε ποτέ τίποτα, ξεκινώ να σχεδιάζω τις φετινές γιορτές.

Τούτο το Σαββατοκύριακο θα μας βρεί όλους μαζί-επιτέλους! Εκτός των άλλων, όμως, είναι και η κατάλληλη εποχή για να φτιάξεις το παραδοσιακό Βρετανικό Christmas Pudding.

Δεν το έχω ξαναφτιάξει μόνη μου ποτέ! Σε τουτο εδώ το μπλογκ, λοιπόν, θα μοιραστούμε και τις επιτυχίες/αποτυχίες αυτής εδώ της μανούλας με την ευχή ότι αν είναι αποτυχημένες οι προσπάθειες να μη χαραχτούν πολύ βαθιά στις μνήμες του υιού και του συζύγου!

Για εσάς λοιπόν που με παρακολουθείτε και ζητήσατε περισσότερα από τούτη εδώ την billingual οικογένεια σας θα σας καταγράψω όλη την προσπάθειά μου τους επόμενους 2 μήνες και ο Θεός βοηθός!

Καταρχάς, τι είναι Christmas Pudding! Είναι το επιδόρπιο του Χριστουγεννιάτικου τραπεζιού. Εν συντομία, είναι ένα μαύρο κέικ γεμάτο σταφίδες αποξηραμένα φρούτα και τίνγκα στο αλκοόλ! Το φτιάχνουν 2 μήνες πριν τα Χριστούγεννα και χάρην του ποτού και της ζάχαρης, αυτό δένει και γίνεται κολλώδες.

Και εδώ έρχεται το μέγα τεστ! Διότι την ημέρα των Χριστουγέννων υποτίθεται ότι, αν το έχεις φτιάξει σωστά, του βάζεις φωτιά για να το σερβίρεις. Η φωτιά έχει και χρηστική σημασία αφού βοηθά στο να καεί όλο αυτό το ποτό που το διατηρούσε και να μπορέσει να φαγωθεί. Τρώγεται ζεστό με brandy butter, που, ναι!, όπως καταλάβατε είναι αλκοολούχο βούτυρο, ή custard cream που είναι κάτι ενδιάμεσα σε κρέμα γάλακτος και συμπηκνωμένο γάλα εβαπορέ. Τώρα θα με ρωτήσετε «είναι νόστιμο;» και θα σας απαντήσω ειλικρινά και εντελώς υποκειμενικά πως τίποτα δεν σιγκρίνεται με το μελομακαρονάκι μας! Επειδή είναι όμως δύσκολο γλυκό, εδώ και χρόνια, έχει γίνει κάτι σαν πρόκληση σε τούτη εδώ την Ελληνίδα να το καταφέρει!

Να ευχαριστήσω, εδώ, την πεθερούλα μου που φρόντισε να μη φτιάξει ποτέ η ίδια Christmas Pudding και έτσι δεν θα έχει να το σιγκρίνει με κάτι άλλο χειροποίητο ο άντρας μου (I love win win situations!)!

Αυτά για τώρα. Συνέχεια του Christmas Pudding, με τη φουλ συνταγή (είναι μακροσκελής), με το που θα έχουμε ιντερνετ, στο νέο μας σπιτικό όπου θα είμαστε πιά όλοι μαζί!!!

Written by gaitanaki (eliza)

Νοέμβριος 3, 2010 at 12:00 μμ

Αγγλία – Ελλάδα με οικογένεια (συμβουλές εν πλω πάντα)

68 Σχόλια

Όπως σας έχω ξαναπεί τούτο εδώ το σπιτικό είναι σε διαδικασία μετακόμισης για το Λονδίνο.  Ευτυχώς ή δυστυχώς διαρρέει όλο αυτό σε τούτο εδώ το μπλογκάκι. Ευτυχώς για μένα που γράφω και με βοηθά. Δυστυχώς για εσάς που ίσως ξεκινήσατε να με παρακολουθείτε λόγω crafts, art και άλλων ιδεών και που βαρεθήκατε να ακούτε τους μονόλογούς μου, και ψάχνετε τώρα να βρείτε τρόπο να κάνετε unsubscribe για να ηρεμήσετε!

Αποφάσισα, λοιπόν, να σταματήσω τα μισόλογα και να σας δώσω τη δική μου εκδοχή των γεγονότων. Με ρωτάει πολύς κόσμος για την Αγγλία. Κάποιοι είναι επειδή με νοιάζονται (πραγματικά ευχαριστώ!). Πολλοί απο εσάς όμως, το βλέπω στα μάτια σας που γιαλίζουν και τα γραπτά σας που φωνάζουν, ότι το σκέφτεστε να φύγετε.

Αυτές είναι, λοιπόν, οι δικές μου συμβουλές και εμπειρίες, όλες δωρεάν (ουάου!), από το Γαϊτανάκι.

———————————————————————

Πρόλογος (όπως τα βιβλία αλλά αυτόν διάβασέτον!).

Καταρχάς, η δική μας περίπτωση είναι διαφορετική από του μέσου Έλληνα. Ο άντρας μου είναι Βρετανός. Είμαστε μια bilingual οικογένεια. Μαγειρεύουμε μουσακά με chilies και lancashire hot pot με ρίγανη! Τα Χριστούγεννα τρώμε γαλοπούλα με γλυκοπατάτες και μαρμελάδα για κυρίως γεύμα και κουραμπιέδες για επιδόρπιο. Όταν μιλάμε για ντέρτι εννοούμε τη βρώμιά και όχι το νταλκά! Ο άντρας μου βάζει Mogwai (έχει Σκωτσέζικες ρίζες) κι εγώ θυμάμαι σαν παιδική ανάμνηση τους χωρούς στην πλατεία του χωριού της μάνας μου! Κοινώς, επειδή για μας ήταν η σωστή επιλογή δεν θα πει ότι είναι για όλους!

Το σημαντικό είναι να είμαστε μαζί και όχι πόσο θα συμβιβαστούμε, γιατί οι multinational οικογένειες ρίχνουν πολλούς συμβιβασμούς από την αρχή, λόγο του ότι έχουν επιλέξει να είναι μαζί! Αν είμαστε Αγγλία θα μου λείπει εμένα η Ελλάδα και αν είμαστε Ελλάδα θα λείπει στον άντρα μου η Αγγλία. Το πιο δύσκολο είναι ότι από κάποια φάση και μετά έχεις αγαπήσει και την άλλη χώρα οπότε ουσιαστικά το κενό είναι αναπόφευχτο όπου κι αν είσαι!

Η απόφαση του να φύγεις, το έχω φιλοσοφίσει, δεν είναι για όλους, αλλά ούτε και για όλες τις ηλικίες! Στα 18 έχεις διάθεση να ανακαλύψεις και να διαμορφωθείς, να προσαρμοστείς με τις νέες συνθήκες. Στα 30 εγώ (δε ξέρω για σένα) θέλω να με αφήσουν όλοι ήσυχη να χτίσω τη δική μου οικογένεια/ζωή/σπίτι. Αν λοιπόν βρίσκεσαι σε ηλικία ψυχική ή σωματική τέτοια που δεν είσαι προετοιμασμένος να συμβιβαστείς και να αλλάξεις, τότε μείνε Ελλάδα! Ο νέος τρόπος ζωής θα έχει και αρνητικά τέτοια που δε τα περίμενες και θα αισθανθείς εξαπατημένος!

Άποψή μου είναι ότι όπου κι αν είσαι μπορείς να ζήσεις πολύ όμορφα! Ολα είναι ρόδα και γυρίζουν! Και το οικονομικό και το πολιτικοκοινωνικό. Εκεί που μπορούμε να κάνουμε την διαφορά, θα τη κάνουμε μόνο αν θέλουμε. Το Λονδίνο πχ είναι πιο οργανωμένο σε θέματα εθελοντισμού. Μόνο αν θέλεις όμως! Και όπως μπορεί να συγχίζεσαι για τα κυβερνητικά θέματα εδώ, θα συγχίζεσαι κι εκεί, γιατί «μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες»! (Πονάει πολύ το Ιρακ το μέσο Βρετανό από όλες τις απόψεις,ανθρωπιστική, οικονομική κτλ) Εντάξυ, είναι πιο οργανωμένοι. Εμένα που έχω δεί την πιο προχωρημένη χώρα με ενοχλεί σε σημείο τρέλλας. Εσύ, αν είναι να μείνεις εδώ αποδέξουτο σαν την ελιά που έχεις στη μύτη!

Μιλούσα με μια φίλη Ινδή τώρα που ήμουνα Λονδίνο που έχει ένα αγοράκι 1 έτους και αντιμετωπίζει το δίλημμα Λονδίνο-Ινδία. Εκεί, μου λέει, θα έχει το μάγειρα, το κηπουρό και την οικογενειακή βοηθό, θα είναι σε ένα τεράστιο σπίτι και θα μπορεί να δουλεύει σαν αρχιτέκτονας και θα τη σέβονται για όλα τα χρόνια δουλειάς που έχει ρίξει στο Λονδίνο και Νέα Υόρκη. Μου είπε όμως, επίσης, πως τώρα πια δεν ξέρει αν θα άντεχε τη φτώχια και την ανοργάνωση γύρω της. Θέλω να πω, δεν θα μπορούσε να δει πέρα από αυτό.

Συμπέρασμά μου: Τα πήγαινέλα θέλουν γερό στομάχι! Γιατί αν έχεις ζήσει αλλού (και δεν εννοώ σαν φοιτητής) είναι σαν ξαφνικά να ανακαλύπτεις εκείνη την ελιά που λέγαμε ενώ μέχρι τώρα ούτε που την είχες φανταστεί!

————————————————–

Στο Κυρίως Θέμα:

H «θεία» Σοφία τα έχει γράψει όλα! Για τη δουλειά στην Αγγλία, και για τα οικονομικά στην Αγγλία. Μπορείτε να πάρετε αναλυτικότατες πληροφορίες για το πρακτικό κομμάτι της υπόθεσης.

Από μία άλλη σκοπιά θέλω να συμπληρώσω μερικά πράγματα για τη ζωή στην Αγγλία σαν οικογένεια, με παιδί/α. Βασίζομαι στο ότι έχετε διαβάσει το άρθρο της Σοφίας και συνεχίζω.

Πιστοποιητικό Γάμου

Δεν θέλει να το δεί κανείς. Δεν χρειάζεται να το καταθέσετε πουθενά. Φορολογικά επίσης δεν χρειάζεται (το εξηγεί και η «θεία» Σοφία αυτό). Εκτός από extreme καταστάσεις πχ. κληρονομικά ζητήματα. Γενικά λόγο Ευρωπαϊκής Ένωσης θεωρείται νόμιμος ο γάμος. Θα σας ενημερώσω και για τα πιστοποιητικά γεννήσεως του/των παιδιών γιατί υποπτεύομαι ότι θα χρειαστούν σε εγγραφές σχολείων/νοιπιαγωγείων αλλά δεν έχω φτάσει ακόμα εκεί.

Περίθαλψη

Ενημερώστε το γιατρό σας στην Ελλάδα ότι θα έρθετε Βρετανία! Βασικά αυτό πρέπει να το κάνετε ακόμα και αν φέρετε το παιδί για διακοπές στη Βρετανία. Όλες οι φυλές του Ισραήλ είναι μαζεμένες εκεί είτε παράνομα είτε νόμιμα και γι αυτό έχουν άλλες εξάρσεις εκεί απο ότι εδώ και μπορεί να χρειαστεί να κάνετε κι άλλα εμβόλια στα παιδιά!

Αν έρθετε για μόνιμα τότε από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να κάνετε είναι να μάθετε ποιός είναι ο δικός σας GP (General Practitioner) το οποίο βρίσκουμε από τη σελίδα του Υπουργείου Υγείας ακριβώς εδώ. Θα πρέπει να τους τηλεφωνήσετε και να εξηγήσετε ότι θέλετε να γραφτείτε για να κλείσετε ραντεβού και να σας ανοίξουν καρτέλα για το κάθε μέλος της οικογένειας ξεχωριστα. Στο ραντεβού θα δείξετε και το βιβλιάριο του παιδιού το Ελληνικό όπου και θα συνενοηθείτε για τη συνέχεια των εμβολίων των παιδιών. Αυτό δεν χρειάζεται μετάφραση αφού όλα τα εμβόλια αναγράφονται και στα λατινικά.

Πού να μείνω; (location, location location)

Πώς λέμε «When in Rome do as the Romans do», αυτό αλλά σε Αγγλική έκδοση! Ο μέσος Λονδρέζος όταν κάνει παιδιά παρατάει τα διαμερίσματα στο κέντρικό Λονδίνο και αναζητά σπίτι. Θέλει τον κήπο του και την αυλή του. Η αλήθεια είναι ότι ελάχιστα διαμερίσματα έχουν βεράντες (συνήθως είναι τα καινούρια) λόγω κλίματος οπότε και αναζητάς τον εξωτερικό χώρο να αμολίσεις τα μικρά σου!

Οι περισσότεροι αποφασίζουν να ζήσουν εκτός Λονδίνου. Όσο πιο έξω τόσο πιο οικονομικά (δεν τολμώ να χρησιμοποιήσω τον όρο φτηνα!).

Υπάρχει όμως και ένα πολύ καλό, σχετικά με τον όγκο, δίκτιο τραίνων με το οποίο πάρα πολύς κόσμος ταξιδεύει καθημερινά. Οι εταιρίες τραίνων είναι άπειρες, οι οποίες συνέχεια εξαγοράζονται σε μια προσπάθεια αναβάθμισης τους. Κάποιες καλές, κάποιες για κλάματα. Θέλει ψάξιμο.

Καταφεύγεις λοιπόν στο λεγόμενο commute. Αναλυτικότατο site με το πόση ώρα θα χρειαστείς να φτάσεις στο κέντρο, μέσος όρος τιμής σπιτιού, για τα σχολεία, την επίσημη ιστοσελίδα της περιοχής, αλλά και για την εγκληματικότητα της περιοχής (μη τρομάζετε, η ειλικρίνια είναι καλύτερη από την άγνοια) είναι αυτό εδώ.

Σπίτι

Ένα τυπικό οικογενειακό σπίτι μπορεί να είναι δίπατο, αλλά δεν είναι απαραίτητα μεγαλύτερο από ένα διαμέρισμα. Τα πιο καινούρια σπίτια έχουν πάνω κάτω την ίδια κάτοψη: πάνω κρεβατοκάμαρες με μπάνιο και κάτω κουζίνα, τραπεζαρία, σαλόνι συνήθως όλα στριμωγμένα (να μη βγάλει κανένα φράγκο και ο Άγγλος εργολάβος, τι μόνο ο Έλληνας?). Τσεκάρετε για αποθηκευτικούς χώρους  όπως σοφίτα, υπογειο, shed (παράγκα στο κήπο), garage. Όπως και ρωτήστε αν το πάρκινγκ είναι στη τιμή ή όχι. Πολλοί τα νοικιάζουν ξεχωριστά ή επιπλέον. Επίσης ρωτήστε και πόσο είναι ετησίως το Council Tax γιατί διαφέρει ανά δήμο.

Σχολεία

Εδώ είναι μια μεγάλη ιστορία!!!Κοιτώντας τα σπίτια κοιτάμε και το Postcode (ταχυδρομικός κώδικας). Ναι, το μέσο δημόσιο σχολείο της Αγγλίας είναι πολύ καλύτερο από το μέσο Ελληνικό αφού πεφτει χρήμα ανα διάφορες φάσεις (κυρίως επί Blur/Brown) για την αναβάθμισή της παιδείας. Δεν πέφτει όμως απαραίτητα σε ΟΛΑ τα σχολεία αφού αυτά είναι πάρα πολλά! Το υπουργείο παιδείας αξιολογεί κάθε 2-3 χρόνια τα σχολεία της Βρετανίας. Στην ιστοσελίδα του OFSTED μπορείς να βάλεις τον ταχυδρομικό σου κώδικα οπότε και εμφανίζεται η λίστα με τα σχολεία της περιοχής. Για το κάθε σχολείο σου δίνει γενική περιγραφή και στο τέλος είναι συναπτόμενο και το pdf όπου μπορείς να διαβάσεις την αναφορά που έκανε η ελεγκτική επιτροπή για το σιγκεκριμένο σχολείο στο Υπ.Παιδείας. (παράδειγμα σχολείου εδώ). Η επιλογή είναι γενικά πολύ δύσκολη και συνήθως για τα καλα σχολεία πρέπει να έχεις κάνει αίτηση αρκετά νωρίς. Περισσότερες λεπτομέρειες όμως θα σας πω και όταν τα ζήσω προσωπικα.

Για τις προσχολικές ηλικίες, αν σας ενδιαφέρει, είναι ακόμα πιο πολύπλοκο το θέμα και σίγουρα θα χρειαστεί ξεχωριστό και πιο βιωματικό ποστ. Αυτή τη στιγμή κι εγώ είμαι στο ψάξιμο αφού με αφορά άμεσα.

Μια γενική ιδέα είναι ότι οι επιλογές είναι:

α) νταντάδες. Οι Βρετανίδες νταντάδες έχουν άριστη φήμη. Είναι όλες φακελωμένες με έναν δικό τους αριθμό όπου και μπορείς να τον βάλεις στο OFSTED και να αναζητήσεις τις συστατικές επιστολές από προηγούμενους εργοδότες.

β)childminders. Είναι μη εκπαιδευμένες και γι αυτό και πιο οικονομικές.

γ) ιδιωτικοί παιδικοί σταθμοί και

δ) από 3 ετών και πάνω και για 15 ώρες μονο την εβδομάδα υπάρχουν τα προπαρασκευαστικά τμήματα στα δημόσια νοιπιαγωγεία.

Αυτά για τώρα από εμένα!

Καλή δύναμη εύχομαι σε όσους το τολμήσουν!

Για περισσότερα και λεπτομέρειες προσαρμογής μείνετε συντονισμένοι!

(φωτογραφίες από εδώεδώ και εδώ)

………………………………………………………………………………………

Update 26 March 2011

Για όσους συνεχίζετε να σκέφτεστε την μετακόμιση στη Βρετανία, ρίξτε μια ματιά σ’ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο από μια Ελληνίδα παντρεμένη με Βρετανό (καλή ώρα όπως εμείς). Ο τίτλος είναι : ‘ο Τζόνι και εγώ’ Ντία Μεξη Τζοουνς από τις εκδόσεις Εμπειρία Εκδοτική και το σαιτ http://www.johnny-and-me.blogspot.com . Κυκλοφορεί και στις δύο γλώσσες και εννοείται και στην Ελλάδα. Καλή ανάγνωση και καλή σύναμη σε όλους όσους βρίσκονται σε σταυροδρόμη ζωής!

………………………………………………………………………………………

Update 05 November 2011

Άργησα λίγο αλλά τελικά κατάφερα και βρήκα χρόνο να γράφω περισσότερες λεπτομέρειες για την μετακόμιση από την Ελλάδα στην Αγγλία με οικογένεια στο προσωπικό μου blog www.offtoanationoftwo.wordpress.com

Ελλάδα – Αγγλία με οικογένεια μέρος 2

Ελλάδα – Αγγλία με οικογένεια μέρος 3

Ελλάδα 0 Αγγλία με οικογένεια μέρος 4

Επίσης στο blog: digital-era.org:

Σε άλλα blog:

Written by gaitanaki (eliza)

Οκτώβριος 6, 2010 at 12:00 μμ

Βεατρίκη Πότερ

leave a comment »

Έχετε καταλάβει φαντάζομαι πόσο μ’αρέσει να παίζω με τα ελληνοαγγλικά! Είναι που είμαστε και δίγλωσση οικογένεια και μας συμβαίνει καθημερινά. Σήμερα θέλω να αφιερώσω την ανάρτηση στην Beatrix Potter.

Τι μου αρέσει από την Potter; Καταρχάς η δουλειά της. Τα χρώματα. Λατρεύω τα χρώματά της! Τόσο γήινα, αληθινά και παράλληλα τόσο έντονα και αισιόδοξα! Συγκεκριμένα τα μπλέ και τα πράσινα που χρησιμοποιεί είναι πολύ αγαπημένα μου!

Έπειτα μου αρέσει πολύ ο τρόπος που έδωσε τόση προσοχή στα μικρά πράγματα γύρω της. Εστίασε στο κόσμο των ζωντανών μικρών. Είδε τις λεπτομέρειες, δεν τις ωραιοποίησε αλλά τις αποτύπωσε όπως ήταν.

Τέλος μου αρέσουν κάποια πράγματα από τη ζωή της. Έλα, δεν θα σου πω πια ήταν η Potter. Ίσως έχεις δει και την ταινία, ίσως να έχεις πετύχει και βιβλιαράκια της. Ψάξτην στο ίντερνετ και δεν θα χάσεις. Η ζωή της ήταν από αυτές που συγκρατείς μέσα σου σαν παράδειγμα για το ότι αν κάτι αγαπάς πολύ και το δουλέψεις τίμια και με υπομονή και επιμονή τελικά μπορείς να το καταφέρεις. Δεν χρειάζεται να είμαστε όλοι «λαμόγια» (άλλη μια έκφραση που ποτέ δεν θα καταλάβει ο άντρας μου)! Μου θυμίζει λίγο τη δική μας Έλενα Μπούκουρα, την πρώτη Ελληνίδα ζωγράφο στο κομμάτι του ότι ζήσανε μια εποχή που οι γυναίκες δεν έπρεπε να ήταν τίποτα άλλο παρά νοικοκυρές (η βιογραφία της εδώ, αλλά σε προειδοποιώ, είναι για πολλά χαρτομάντηλα! ) Ένα θα σου πώ, όταν η Potter πέθανε άφησε πίσω της 4000 στρέμματα γής καθώς και κοπάδια από διάφορα ζωντανά στην περιοχή του Lake District, στο Βρετανικό δημόσιο με όρο να μην χτιστούν ποτέ και τα ζωντανά να ζήσουν εκεί ελεύθερα! Είχε βαλθεί να σώσει την περιοχή από τα χέρια των κατασκευαστών (από τότε είχαν ξεκινήσει δειλά δειλά) που αγόραζαν για ένα κομμάτι ψωμί τα κτήματα για να τα χτίσουν. Όλα αυτά σε πολύ δύσκολη οικονομικά περίοδο για τη χώρα, με δύο παγκόσμιους πολέμους στο παρασκήνιο και το λαό να πεινάει στους δρόμους. Εκείνη πήγαινε στους πληστηριασμούς και αγόραζε τα κτήματα και μετά άφηνε τους πρώην ιδιοκτήτες να τα δουλεύουν σαν να ήταν δικά τους. Ήθελε απλάνα διασωθεί η φυσική ομορφιά του τόπου. Αυτή η περιοχή είναι τώρα πια προστατευομένη και μια από τις ομορφότερες που έχω πάει ποτέ!

Written by gaitanaki (eliza)

Ιουνίου 21, 2010 at 8:57 πμ

Αναρτήθηκε στις παιδί, τέχνη

Tagged with , ,